Een weekje verder...

Zaterdag schreef ik : Sinds vandaag is mijn grote vakantie begonnen; de school begint weer in januari denk ik. Het voelt wel raar aan, nadat ik mijn school in juni heb beeindigd ben ik hier in Maleisie ongeveer `onmiddellijk` naar school beginnen te gaan. En om eerlijk te zijn, mijn eerste vakantiedag was rotsaai. Maar er zijn wel een paar leukere dingen om naar uit te kijken. Op 1 december mag ik met een meisje van school mee naar een trouw, enkele dagen later is mijn familie uitgenodigd voor een trouw, van 13 tot 17 december is het midyear orientation van AFS in Lankawi, op nationaal niveau, en later in december ga ik met Elfar en zijn familie een weekendje mee naar Genteng Highlands, een pretpark bezoeken.

De laatste week school was nogal vreemd, geen leraar kwam opdagen, veel lokalen werden gebruikt voor de examens van het zesde dus de meesten zaten in de kantine, er werden geen activiteiten of niets voorzien maar iedereen moest aanwezig zijn. Natuurlijk was er maar 1 vijfde van alle leerlingen aanwezig maar ik was er ook! Mijn zus is namelijk overgemotiveerd om haar examens zelf te gaan vragen aan de leerkrachten, dus ik moest mee naar school. De boeken van het vierde ingeleverd, de boeken van het vijfde mee naar huis genomen.

Afgelopen woensdag zijn we naar Melacca geweest, mijn zus had een afspraak bij de orthodont en daarvoor zijn we gaan winkelen in een winkelcentrum. Ik heb er enkel een fatsoenlijk zwempak en een duikbrilletje gekocht, ik heb onder druk van ma het meest sobere gekozen... Schandalig toch dat een mens anderhalf uur moet rijden voor een fatsoenlijke tandarts! :p Boerengaten in Maleisie.

Voor de rest heb ik Oliver Twist gelezen, een boekje getiteld `kidnapped` en straks ga ik aan `a body in the library` van Agatha Christie beginnen als ik me niet vergis. De dagen zijn vrij saai. Ma en pa vertrekken smorgens vroeg naar de winkel en komen rond een uur of vijf terug thuis. Weggaan word niet echt geapprecieerd, zeker niet met het andere geslacht. Ik word een beetje verondersteld hetzelfde soort leven te leiden als mijn zus, maar haar bestaat uit studeren en computerspelletjes ... Tjatjatja!

Nu dinsdag schrijf ik :
Opa in Belgie is ernstig ziek, kanker in de longen (dit al sinds twee jaar, vorig jaar hebben ze een longlob weggenomen) maar nu zijn er uitzaaiingen naar de hersenen toe. Die gaan ze nog bestralen maar aan de longtumoren gaan ze niets meer doen. Het is al zo ver dat de hersentumoren zijn spraak af en toe beinvloeden, en om erger te voorkomen gaan ze dus bestralen; anders zou het ook zijn zicht enzo kunnen beinvloeden en er zelfs lam door kunnen worden ...
De dag dat ik vertrok heb ik een soort van afscheid genomen, wetende dat zijn gezondheid het zou kunnen begeven tijdens mijn jaar hier maar nu voelt het toch heel anders aan.
Ik heb er lang over gedacht en nu ga ik terug naar Belgie voor een tiental dagen om toch degelijk afscheid van opa te kunnen nemen. In de AFS verzekering zit dat je 1 keer terug mag voor een familielid tot de 3e graad ofzo, ik zou dus niet meer kunnen terugkeren voor de begrafenis. Maar als ik het zo bekijk ga ik liever nu, nu ie nog in een aanvaardbare toestand is.

Ik vertrek donderdag ochtend met de bus naar KL, daar zal ik via de metro en taxies naar het AFS kantoor gaan. HELP ik ben 1 keertje in KL geweest en nog nooit alleen!!! Ik heb donderdagavond de nachtvlucht, en zal dus vrijdagnacht jullie tijd aankomen in Brussel denk ik. Ik weet niet hoe ik vlieg (de heenreis was Brussel - Frankfurt - Bankok - Kuala Lumpur) en met welke maatschappij, ik hoop enkel dat ik niet nog eens met Lufthansa moet vliegen, hehe. Ik moet twee december het vliegtuig terug nemen richting KL.

Ik weet dat het moeilijk zal zijn voor zowel thuis als mij om een tweede keer afscheid te nemen maar ik zie het als doenbaar. Ik kom zeker en vast terug, hoewel ik thuis enorm mis, maar ik heb hier nog dingen te doen! Ergens begin december is er een trouw, half december is het AFS weekend in Lankawi op nationaal niveau, later in december ga ik wellicht met Elfar en zijn familie mee naar Genting Highlands voor een weekend, pretpark bezoeken. In februari is het Chinees Nieuwjaar en komt Ellen me bezoeken, in maart is het Short Term Exchange, in mei is het al End of stay camp en ergens daartussen organiseert AFS nationaal nog een optionele trip. Dit zijn de geplande dingen en er zijn wellicht nog eens tien maal zoveel ongeplande, misschien kleinere dingen.
Ik zie het voor thuis ook zitten, hoewel ik het niet durf te onderschatten, maar als ik terug vertrek zit ik tenslotte bijna halverwege en ik ben zeker dat dit eerste deel aanvaardbaar was voor het thuisfront :)

Vandaag heb ik de andere studenten hier in Segamat ontmoet, we zijn naar de Pizzahut geweest, wat gaan shoppen, daarna nog naar een bistro ... Het was wel tof en ik heb iedereen chocolade beloofd! Haha, ik heb er zoveel over gestoefd en er zoveel over gepraat, nu mag ik onze trots eindelijk bewijzen :D

Morgen ga ik mijn knapzakje klaarmaken en in de latere namiddag zwemmen. Ik ben erg blij dat ik mijn overbodige spullen en mijn kerstkadootjes nu zelf kan geven en geen grote doos moet opsturen die 3 maanden onderweg is per boot!
Beate had me graag een pakketje meegegeven voor haar ouders thuis, maar we kunnen elkaar nog onmogelijk zien nu ze in JB zit, dat is 3 uur rijden van hier. En AFS is momenteel overstrikt met reizen, zelfs strikter dan alles wat we ooit getekend hebben! Oneerlijk. Studenten mogen elkaar niet zien maar ik mag wel het vliegtuig alleen terug nemen :P Ik weet wel dat ze geen andere keuze hebben dan me alleen te laten vliegen.

Ondertussen heb ik Agatha Christies boek uit en ben ik aan de Odyssey van Homer begonnen; echte cultuurliteratuur!

Weet je waar ik naar uitkijk? Naar het eten, naar de knuffels en naar de echte gesprekken, naar de taalmopjes en naar het niet nagestaard worden. Hoewel het toch vreemd gaat voelen nu er niemand op straat naar me zal wijzen, geen liefdesboodschappen of complimentjes van vreemden... Noem maar op! Ik ben er hier nog niet aan gewend maar ik vrees toch wel dat het mij een beetje arrogant heeft gemaakt :P maar dat krijgen we er snel weer uit!

Wel, nu zijn er twee nichtjes hier, ze zullen blijven slapen hier. Ze zijn aant kaarten met Lim. Ik denk dat ik alles eens ga klaarleggen wat ik mee terug wil nemen en lezen ofzo, dan kan ik morgen lekker lang slapen! Haha, daar houd ik van.

Nuja, tot gauw allemaal! Letterlijk en figuurlijk!
xxx, liefs
Katrien