woensdag, februari 28, 2007
zaterdag, februari 03, 2007
De twee jongetjes in het zwembadje zijn Harekumar, men broertje en Jashuan, een neefje van drie jaar.
In de winkel ziet ge Sarevanan, neef, zijn mama en appas zus, mezelf en Kumeran, men broer die voor national Service zit in de winkel van saravanans ouders.
Die toren is Roti Tissue, crispy en gesuikerd! Een variant van de roti Canai, heerlijk.
De andere twee fotos zijn in school, eentje in de klas met de Chineesjes en de andere op het sportveld. Alle leerlingen zijn ingedeeld in vier huizen, vier kleuren, en per huis moet ge punten scoren, zoiets als de afdelingen met Harry Potter, een superoude traditie op school, ik zit in Mahsuri, het groene team, en heb twee punten gescoord met kogelstoten! Hoera!
Tot gauw!!!!!!!!!!!!
xxx
zaterdag, januari 27, 2007
zaterdag, januari 06, 2007
Gelukkig Nieuwjaar
Hallo,
Alles gaat goed,
De afgelopen dagen heb ik verschillende dingen gedaan, we zijn een paar keer gaan uit eten met vrienden, we zijn een berg opgewandeld via een aangelegd trappenpad, wegens tijdsgebrek zijn we niet tot boven gegaan maar het was er beeldig! Er waren superveel aapjes en ze waren enorm paranoide die aapjes! Wie te kort bij hen kwam kreeg tanden te zien en een soort gesis te horen, geen slangengesis maar zo een vies geluid alleszins ...
Ook ben ik naar de cinema geweest met een Chinees meisje hier op de straat en haar broer, Night in the Museum. Twas een leuke film! Vandaag ben ik met haar gezin mee gaan uit eten in een enorm sjiek restaurant!
Gisteren zijn we tennis en badminton gaan spelen op het terrein van de hogeschool waar men apa lesgeeft. En daar heb ik zijn medecollegas en vaste badmintonmaatjes ontmoet.
Wat nog? Vandaag heb ik ama op de hoogte gesteld van het PD incident want maadag zal ik mijn waarschuwingsbrief ontvangen en ik wil niet liegen over wat er instaat tegen mijn ouders ...
Ahja, de meid is eng! Ik slaap erbij op de kamer en als het licht uit is begint ze te praten en dan komt ze langs mijn bed staan en af en toe geeft ze mij dan een klopje op mijn schouder ofzo, maar ik vind het eng want ze lijkt een beetje op een aapje vind ik en ik versta haar niet helemaal... Maar bon, het is goed bedoeld en we wennen er maar aan!
Ik ben ook aan mijn boek begonnen voor AFS, nogal veel werk!!! Maar ik ben erg moe, hehe, ik heb veel geschaakt en gedamt enzo met mijn broertjes en veel praten met men gastouders.
Het zijn erg toffe mensen en ze staan voor veel open en ik heb er een goed gevoel bij! Ik heb het nu getroffen met mijn gastfamilie.
Ik denk dat ik meer geloof ga hechten aan de spreuk ` derde keer goede keer`!
Ik kijk erg uit naar Ellens komst, en ik heb een superleuke verrassing in petto en ze raad het maar niet maar ik ga ook geen hints geven!
Kga nog even men nieuwe adres online zetten en dan door,
Katrien Van Thienen
28 Jalan Puteri Indah 2/1
Taman Puteri Indah
83 000 Batu Pahat
Johor
Malaysia
Asia
0060122964061 is mijn nummer,
Tot gauw! Liefs, xxx
zaterdag, december 30, 2006
Aangekomen
Hallo!
Ik zit nu bij mijn nieuwe familie in Batu Pahat. Zoals verwacht Indisch met drie zonen. Apa en ama zijn respectievelijk 47 en 45 jaar. De oudste zoon Kumeran is 17 en vertrekt op 1 januari voor drie maanden, national service. Dan zijn er Harrywarnen, 13 en Harrykuner, 10. Deze twee zijn erg extreem verlegen en dat geeft ze iets schattigs! De meid `moetsje` is al aardig oud denk ik en daar slaap ik bij op de kamer, ik hoop dat ze niet snurkt :)
De veranderingen zijn dat ik weer geen wc papier heb, met de handen eten, elke dag voor 8 uur opstaan (dat is voor de meisjes want het is nog een traditie van vroeger dat meisjes die niet vroeg opstaan als lui overkomen en dat geeft de familie een slechte naam) maar natuurlijk dutjes in de namiddag. Ook hebben ze gevraagd dat ik geen te korte shorten draag, tot net boven de knie en dat mijn t shirts niet te fel aftekeken...
Ik zal naar de school gaan waar ama lesgeeft, ze geeft geschiedenis en het is een meisjesschool! Ik zal weer naar het vierde middelbaar gaan want op die school is er geen zesde middelbaar en het vijfde is volledig in het Malei en die zijn bezig met het voorbereiden op PMR of SPM, een soort eindexamens.
Op nieuwjaarsdag gaan we naar de tempel en ze hebben me aangeboden dat ik elke zondag of iedere twee weken mee naar de kerk kan met vrienden van hen denk ik. De kerk is in het Engels en ik ben wel geinteresseerd om te kijken hoe het hier aan toe gaat in de kerk.
Wat nog? Er is een Chinees meisje dat een paar huizen verder woont en zij hebben 2 weken 2 Groenlandse meisjes gehost voor Short Term Exchange en zij is ook een aanvraag aan het indienen om zelf een jaar naar het buitenland te gaan. Ik heb haar vandaag bezocht en ik ga haar zeker vaker bezoeken! Mijn gastouders kennen haar dus dat is tof want dan is het veel makkelijker voor mij om haar te mogen bezoeken natuurlijk.
Wel, wat nog te vertellen? Ahja, van Prema moeten we allemaal een boek maken over ons verblijf in maleisie, met fotos enzo en degene die hun boekwerk goed doen mogen mee op een optionele trip naar Bali in Indonesie!!! Ik ga dus echt mijn best doen. Ik was er al langer over aan het denken maar nu wordt het een verplichting en heb ik dus een moetivatie om dat schrijfwerk niet langer uit te stellen.
Mijn gastgezin had me uitgenodigd voor Chinees Nieuwjaar maar Mrs Prema en Mr Perumal zijn een beetje boos op dat gezin omdat ze me zonder reden toch een beetje hebben buitengeschopt en ze vinden dat niet kunnen... Dus ze hebben liever niet dat ik daar Chinees Nieuwjaar zal vieren. Ik denk dat ik ga vragen of ik naar een andere staat mag voor die vier dagen want AFS betaalt die reiskosten dan en dat is altijd leuk en dan kan ik eens lekker ver reizen en dan zie ik nog wat meer van `t land!
Waarschijnlijk gaan we in ook nog een paar dagen naar Singapore, in februari gaan we de aboriginals bezoeken, er is veel om naar uit te kijken en ik ben er zeker van dat deze laatste 5 maanden en een half voor mij gaan vliegen! De 3e januari begint de school weer en dat gaat iets heels nieuws zijn en dan komen er veel trips. Ook reist mijn familie veel en in maart is er een trouwfeest waar we naartoe gaan.
Jaja :) Maar ik ga hier afronden!
Bedankt voor het lezen en tot gauw! Liefs, Narmata
Narmata is de Indische naam die ik gekregen heb, de kinderen noemen me aka, dat betekent grote zus en de meid noemt me adik wat gebruikelijk is voor iemand die jonger is, ze kan noch Katrien noch Narmata tegoei uitspreken, hehe
Ik ken alle namen niet vanbuiten maar ik heb ze in mijn GSM opgeslagen.
Alvast een gelukkig Nieuwjaar en tot schrijfs
Katrien
dinsdag, december 26, 2006
Selamat hari natul dan tahun baru!
Vrolijk kerstfeest en alvast een gelukkig nieuwjaar!
Kerst was vreemd hier. Mijn gezin viert het niet, maar dan ook helemaal niet! En met een temperatuur van 36 graden had ik ook helemaal geen kerstgevoel enzo maar desalniettemin was het toch een kerst die ik niet vergeten zal net omdat het zo een rare kerst was.
Ik ben naar Elfar geweest en we hebben koekjes gebakken, hilarisch want we hadden geen weegschaal dus het was meten met een natte vinger :)
Maar ze waren lekker en zijn familie heeft er van genoten, ze hebben meer dan 150 kleine koekjes opgegeten! We hebben ook championensoep gekookt, oploszakje, en we zijn met zijn zussen en hun lieven iets gaan drinken en daarna naar een karaokebar waar Elfar en ik Its my live van Bon Jovi hebben gezongen. Ik mocht laat thuis komen zolang ik fatsoenlijk vervoer terug had en dat was natuurlijk leuk.
Hoe gaat het met de waterellende? Goed, het water is weg en alles wordt hersteld en opgekuisd. Het openbaar vervoer rijdt terug en we staan weer in connectie met de steden maar erg veel is gesloten. Segamat red het wel!
Morgen komt Prema thuis van Thailand en dan gaat ze me bellen of ik de 28e of de 29e naar haar ga.... En dan het nieuwe gezin. We zien wel wat er van komt, en we gaan er het beste van maken!
Maar nog een toffe kerst voor jullie!!!
Groetjes en de beste wensen!
Ahja, onder mijn kerstberichtjes ben ik mijn naam vergeten te zetten en jullie zullen de nummer wel niet kennen maar als het nummer begint met 0060122 is het wellicht mijn nummer!
Liefs, Katrien
vrijdag, december 22, 2006
Segamat
Maleisie wordt geteisterd door overstromingen! Normaal voor deze tijd van het jaar maar het is echt wel overdreven fel nu. En dan het leukste deel: Segamat, daar waar ik woon is het ergst geteisterd en staat op de voorpaginas van alle kranten. Vanacht is na drie dagen de electriciteit weer aangesprongen maar we hebben nog steeds geen water...
Veel mensen zijn geevacueerd en sommige huizen die vlak langs de rivier liggen/lagen staan tot aan het dak onder water, en zo is er een familie gestorven want het ergste deel kwam er `s nachts aan... Het dodental stond gisteren op 20 maar maak u geen zorgen!
Hoewel het maar drie blokken huizen verder is dat het water op straat ligt ben ik toch veilig want ons huis ligt erg hoog...
Van de andere AFSers was alleen Carlota haar huis getroffen en die woont nu dus ook tijdelijk bij een tante want men verwachtte dat er afgelopen nacht meer water zou komen omdat er een dam in Pahang is gebroken... Ook Elfar zijn streek is uit voorzorg geevacueerd maar die zijn familie wilde perse terug om alle meubels hoog te zetten want ze hebben veel meubelwinkels, en zijn later naar een van hun andere huizen vertrokken waar ze wel water hebben.
Om het nog maar eens leuker te maken! Segamat ligt tussen KL en JB, twee grote steden en vanuit onze plaats naar KL is alles onder water en de bruggen staan op instorten, en richting JB zijn de bruggen al ingestort! We zitten dus zonder voedselbevoorading en ik kan nergens nog herlaadkaarten vinden!!! Dus alle winkels staan nu zo goed als leeg, vooral de afdeling met noodles enzo... Maarja, hopelijk komen ze ons gauw redden.
Prema, onze Chapterlady is gisteren naar Bangkok vertrokken en dus zitten we hier allemaal moederziel alleen. Het wordt een leuke kerst! We waren erover aan het denken om ergens iets te gaan drinken op de namiddag van kerstavond met de studenten maar dat zal nu ook niet lukken. Gelukkig voelt het helemaal niet aan als kerst, we hebben geen kerstboom of niets maar ik heb wel een miniatuurkerstboompje en een klein stalletje op mijn kamer staan, stalletje gekregen van Ruud en Frauke!
EEN GELUKKIGE VERJAARDAG FRAUKE, voor dat ik het vergeet :)
Ahja, de 28e of de 29e komt Prema me hier halen, en de 30e ga ik in de ochtend naar mijn nieuw gezin in Batu Pahat. Indisch, drie zonen, respectievelijk 17, 14 en 11 denk ik. De vader is lecturist en de mama is juf. Er is een permanente meid en daar zal ik bij slapen want ze hebben geen kamers genoeg. Zij kan geen Engels dus daar zal ik Maleisisch mee spreken en misschien nog wat Tamil leren bij het gezin? Jaja!
Het gaat relatief goed hier nu in dit gezin, natuurlijk heeft de winkel in het dorp zware schade geleden en is het erg druk, een nonkel en een tante logeren hier omdat zij in een zwaargetroffen gebied wonen, en is het inventief wezen met water en kaarsen. Maar de broers kunnen niet terug naar KL dus is er wat meer sfeer! Ik eet ook veel meer sinds de overstromingen, dat vind ma erg leuk maar dat komt ongepast natuurlijk. Ik denk dat mijn lichaam gevaar voelt aankomen en nog gauw wilt dat ik een extra vetlaag aanleg ...
Maar ik ga door nu, wil het niet te lang trekken op de computer want daar hebben ze over geklaagd!
Au Revoir
xxx
donderdag, december 07, 2006
`k Ga wat van het land zien.
Hallo,
Thuis was het nog erg leuk geweest, veel bij opa blijven slapen. Ik heb hem al mijn foto`s en en spulletjes en kleren getoond + opa en iedereen wat souvenirtjes gegeven natuurljk.
Ik ben ook een dagje naar Leuven geweest, daar hebben de jongens me enorm in de watten gelegd en me goed geamuseerd met wat vrienden :)
Natuurlijk is die week erg vlug voorbij gegaan en leek hij te kort, maar ik ben blij dat ik ze gekregen heb en degelijk afscheid van opa heb kunnen nemen en even thuis ben kunnen zijn.
Ik was erg blij om mijn jaar verder te zetten, terug naar Maleisie, maar niet in deze familie, zodra ik daar vertrokken was naar Belgie hadden ze onmiddellijk naar AFS gebeld om te klagen over mij en hadden ze enorm overdreven en zelfs een paar leugentjes verteld zodat AFS me er zou weghalen. Toen ik aankwam voelde ik het erg goed dat er iets aan de hand was, geen vragen of geen reacties, zelfs geen knuffel van mijn gastzus... Enja, `s nachts vertelde Lim me dan dat ze aan AFS hadden gevraagd of die me daar weg konden halen omdat ze geen tijd meer voor me hebben. De winkel is aan het groeien, pa moet veel reizen, Lim gaat voor een weekje bij een tante logeren dus het zou niet leuk voor mij worden en in mijn eigen belang zou ik naar een andere familie gaan...
Natuurlijk heb ik met Prema, AFS verantwoordelijke hier, daarover gebabbeld en eerst geloofde ze de leugens van mijn familie, allez ja, tegen mij zeggen ze totaal iets anders dan dat ze tegen Prema zeggen ... Ik heb een paar keer gevraagd wat de echte reden is maar die willen ze niet zeggen.
Ik denk dat ik niet ben wat ze verwachtten, en dat ze teleurgesteld zijn dat ik niet zoals Minea ben, die kende ze voordat ze mij kenden en het is zo dat ik hier terecht ben gekomen want Minea was mijn gastzus` beste vriendin ... En ook dat een gastkind hebben meer is dan een paar uurtjes per dag.
Nuja, als het zo zou zijn vind ik het toch maar kleingeestig.
Volgens de AFS regels moet ik nu naar een heel andere buurt, de eerste keer mocht ik in Segamat blijven omdat ik een andere familie zelf had gevonden. Dit betekent nu dus weg uit Segamat, weg van de andere studenten die hier zitten. Met een beetje geluk mag ik in Johor blijven, anders ga ik naar een ander chapter. Terranganu chapter heeft al ja gezegd op me, maar Prema gaat hier blijven zoeken tot de 13e, dan is het MidYearCamp en daarna zal ik naar mijn nieuwe familie gaan. Als ik in Johor blijf ga ik wellicht helemaal alleen zitten, maar dat kan geen kwaad voor een tijdje denk ik. Als ik naar Terranganu ga, ga ik zo goed als zeker een Chinese familie krijgen en bij alle andere studenten daar op school zitten want dat is de situatie bij de studenten daar nu want de Chapterleader is een Chinese. Maar Terranganu staat ook bekend voor zijn meerderheid (extremere) moslims...
We zien wel of Prema hier een familie kan vinden of niet.
Ik zit nu nog bij mijn familie enja, het is saai. Lim gaat hele dagen naar haar nichten en vertrekt als ik niet kijk bij manier van spreke, pa en ma zitten tot vijf in de winkel ... Dus ik slaap en lees veel. Ik heb al een beetje ingepakt!
Gisteren ben ik naar de Town geweest met de andere studenten om onze bustickets te kopen voor naar KL te gaan, daar hebben we met AFS afgesproken voor het MYC, ik had toestemming aan pa gevraagd om naar de town te gaan want ma was dvds aant kijken. Toen ik terugkwam gisteren vroeg ma me erg beschuldigend waarom ik geen toestemming aan haar had gevraagd en mompelde ze veel ... Tja, excuseren en erg veel van haar eten eten heeft me geholpen. Ze was niet kwaad maar minder hartelijk :p
Nu ben ik even op de laptop omdat ik alleen thuis ben, dan kunnen ze me er niet vanaf kijken. Maar nu ga ik verder lezen in de Rijstmoeder, een boek dat het verhaal verteld van een paar generaties Indiers hier in Maleisie,
Dus byeeee
Groetjes van Katrien
zaterdag, november 25, 2006
qwerty --> azerty
Hallo,
Ik ben veilig aangekomen, na toch wel erg lang reizen. Even mijn route :
07:45 --> 11:15 bus van Segamat naar KL
12:00 --> 12:40 metro en wandelen naar Kelana Jaya, nog stees KL (AFS kantoor)
13:10 --> 17:00 terug naar KL, nu KLCC, om daar samen met Andreas, die er toevallig nog was, wat rond te hangen
17:00 --> 18:15 naar KL Central, ticket laten printen en afhalen, en terug naar Kelana Jaya
Thais eten, wat rondhangen met Kuhan en Melissa van het kantoor.
20:00 naar KLIA met Kuhan, een goed uurtje rijden
23:59 --> 06:35 vliegen van KL naar Frankfurt
08:25 --> 09:15 vliegen van Frankfurt naar Brussel
Hehe;
Toen ik uit het vliegtuig staptte had ik het KOUD!!! Onmiddellijk mijn extra bloes aantrekken! Ik moest veel te lang naar mijn goesting op mijn bagage wachten; en nadat een vrouw me uithoorde over mijn shoppen in Maleisie (ze was een beetje humeurig) kon ik eindelijk naar daar lopen waar mama, Ellen, Eva en Silke op me stonden te wachten. Ellen kwam onmiddellijk naar me toe lopen om me een dikke knuffel te geven! Oh, de tranen en het lachen, alle emoties te samen maar het lachen was het sterkst. Veel knuffels van iedereen, een fotootje laten maken van de meisjes.
We zijn frietjes gaan eten; hmmm heerlijk! Daar heb ik van genoten :D Goh! Nu zijn mama en Ellen heerlijk echt aan het koken, aardappels met kool en kippefilletjes + een heerlijk soepje. Het ruikt heerlijk maar nog even wachten.
Ik heb een goed dutje gedaan thuis, en daarna naar opa; het was eigenlijk de eerste keer dat ik hem een knuffel gaf en hem een paar kleine kadootjes gegeven. Toen ik vertrok had hij me gevraagd om een papegaai mee te nemen. Relatief onmogelijk maar ik had hem een bladwijzer in de vorm van een papegaai gekocht, een spelletje kaarten en natuurlijk chopstickjes.
Opa is even met ons naar huis gekomen maar het was te vermoeiend voor opa omdat ie vandaag voor even uit het ziekenhuis kwam.
Ik wou hem de kleren laten zien en heb Ellen en Silke als paspop mogen gebruiken. Ellen droeg de sari maar ik weet niet tegoei hoe dat ik hem moet omdoen; dat mag Prema me nog leren. Silke het punjabi suit en mijn moslimschooluniform en zelf heb ik mijn baju kebaja en mijn chinees schooluniform laten zien.
Straks is het tijd voor iedereen zijn kerstpakjes! Na het eten :p
Ahja, in de Twin Towers heb ik een zalige boekenwinkel gevonden. Ik heb er een biografie over Muse gevonden dat ik hier in Hasselt niet had gevonden. Natuurlijk heb ik het gekocht!
Natuurlijk zijn er de zichtbare verschillen zoals Silke die enorm gegroeid was, Eva die vrouwelijker is geworden, mama heeft een nieuwe bril. Ellen zag er nog relatief hetzelfde uit.
Op de terugweg heb ik genoten van de kleuren van de bomen genoten, groen-bruin-rood en alle kleuren ertussen.
Oke, even over de reis. Kuhan heeft me dus gebracht en we hebben veel gebabbeld; over AFS zaken, persoonlijke dingen... Na een tijdje is ie vertrokken en toen heb ik telefoontjes gedaan naar Beate, Minea en Elfar en een paar berichtjes. Haha, ik kreeg een berichtje van Ida om te vragen of ik al beslist had of ik naar huis ging of niet. Ik replayde dat ik al op de luchthaven was, ocharme, ik was het haar vergeten te vertellen.
De vlucht was een half uur uitgesteld om niet te vroeg aan te komen in Frankfurt. Ik had niemand langs me zitten en zat langs een gangetje. Ik had ook een schermpje waar ik programmas, films, muziek, spelletjes, nieuws en reisinfo kon kiezen. Voor het avondeten mochten we kiezen, patatjes of rijst. Ik heb de patatjes schotel gekregen en alles opgeschrokt! Ik ben echt wel tevreden over Malaysia airlines, op de heenreis vloog ik met Lufthansa en dat viel me wat tegen maar bon.
Ik heb het grootste deel geslapen; ik was toch wel erg moe. In de ochtend heb ik Alchemy gekeken, een film.
In Frankfurt heb ik veel rondgehold! Het was de tweede keer dat ik vloog en die luchthaven is supergroot! Van hier naar daar gehold1 Gelukkig had ik een tijdje om er te raken. De vlucht naar Brussel was met SN, iedereen kent het nog onder Sabena daar in Frankfurt. Toen zat ik wel aan het raam en er waren niet veel mensen. De info was ook in het Nederlands en tot straks voor deel twee want we gaan eten!!!
xxx Liefs Katrien
zaterdag, november 18, 2006
Een weekje verder...
Zaterdag schreef ik : Sinds vandaag is mijn grote vakantie begonnen; de school begint weer in januari denk ik. Het voelt wel raar aan, nadat ik mijn school in juni heb beeindigd ben ik hier in Maleisie ongeveer `onmiddellijk` naar school beginnen te gaan. En om eerlijk te zijn, mijn eerste vakantiedag was rotsaai. Maar er zijn wel een paar leukere dingen om naar uit te kijken. Op 1 december mag ik met een meisje van school mee naar een trouw, enkele dagen later is mijn familie uitgenodigd voor een trouw, van 13 tot 17 december is het midyear orientation van AFS in Lankawi, op nationaal niveau, en later in december ga ik met Elfar en zijn familie een weekendje mee naar Genteng Highlands, een pretpark bezoeken.
De laatste week school was nogal vreemd, geen leraar kwam opdagen, veel lokalen werden gebruikt voor de examens van het zesde dus de meesten zaten in de kantine, er werden geen activiteiten of niets voorzien maar iedereen moest aanwezig zijn. Natuurlijk was er maar 1 vijfde van alle leerlingen aanwezig maar ik was er ook! Mijn zus is namelijk overgemotiveerd om haar examens zelf te gaan vragen aan de leerkrachten, dus ik moest mee naar school. De boeken van het vierde ingeleverd, de boeken van het vijfde mee naar huis genomen.
Afgelopen woensdag zijn we naar Melacca geweest, mijn zus had een afspraak bij de orthodont en daarvoor zijn we gaan winkelen in een winkelcentrum. Ik heb er enkel een fatsoenlijk zwempak en een duikbrilletje gekocht, ik heb onder druk van ma het meest sobere gekozen... Schandalig toch dat een mens anderhalf uur moet rijden voor een fatsoenlijke tandarts! :p Boerengaten in Maleisie.
Voor de rest heb ik Oliver Twist gelezen, een boekje getiteld `kidnapped` en straks ga ik aan `a body in the library` van Agatha Christie beginnen als ik me niet vergis. De dagen zijn vrij saai. Ma en pa vertrekken smorgens vroeg naar de winkel en komen rond een uur of vijf terug thuis. Weggaan word niet echt geapprecieerd, zeker niet met het andere geslacht. Ik word een beetje verondersteld hetzelfde soort leven te leiden als mijn zus, maar haar bestaat uit studeren en computerspelletjes ... Tjatjatja!
Nu dinsdag schrijf ik :
Opa in Belgie is ernstig ziek, kanker in de longen (dit al sinds twee jaar, vorig jaar hebben ze een longlob weggenomen) maar nu zijn er uitzaaiingen naar de hersenen toe. Die gaan ze nog bestralen maar aan de longtumoren gaan ze niets meer doen. Het is al zo ver dat de hersentumoren zijn spraak af en toe beinvloeden, en om erger te voorkomen gaan ze dus bestralen; anders zou het ook zijn zicht enzo kunnen beinvloeden en er zelfs lam door kunnen worden ...
De dag dat ik vertrok heb ik een soort van afscheid genomen, wetende dat zijn gezondheid het zou kunnen begeven tijdens mijn jaar hier maar nu voelt het toch heel anders aan.
Ik heb er lang over gedacht en nu ga ik terug naar Belgie voor een tiental dagen om toch degelijk afscheid van opa te kunnen nemen. In de AFS verzekering zit dat je 1 keer terug mag voor een familielid tot de 3e graad ofzo, ik zou dus niet meer kunnen terugkeren voor de begrafenis. Maar als ik het zo bekijk ga ik liever nu, nu ie nog in een aanvaardbare toestand is.
Ik vertrek donderdag ochtend met de bus naar KL, daar zal ik via de metro en taxies naar het AFS kantoor gaan. HELP ik ben 1 keertje in KL geweest en nog nooit alleen!!! Ik heb donderdagavond de nachtvlucht, en zal dus vrijdagnacht jullie tijd aankomen in Brussel denk ik. Ik weet niet hoe ik vlieg (de heenreis was Brussel - Frankfurt - Bankok - Kuala Lumpur) en met welke maatschappij, ik hoop enkel dat ik niet nog eens met Lufthansa moet vliegen, hehe. Ik moet twee december het vliegtuig terug nemen richting KL.
Ik weet dat het moeilijk zal zijn voor zowel thuis als mij om een tweede keer afscheid te nemen maar ik zie het als doenbaar. Ik kom zeker en vast terug, hoewel ik thuis enorm mis, maar ik heb hier nog dingen te doen! Ergens begin december is er een trouw, half december is het AFS weekend in Lankawi op nationaal niveau, later in december ga ik wellicht met Elfar en zijn familie mee naar Genting Highlands voor een weekend, pretpark bezoeken. In februari is het Chinees Nieuwjaar en komt Ellen me bezoeken, in maart is het Short Term Exchange, in mei is het al End of stay camp en ergens daartussen organiseert AFS nationaal nog een optionele trip. Dit zijn de geplande dingen en er zijn wellicht nog eens tien maal zoveel ongeplande, misschien kleinere dingen.
Ik zie het voor thuis ook zitten, hoewel ik het niet durf te onderschatten, maar als ik terug vertrek zit ik tenslotte bijna halverwege en ik ben zeker dat dit eerste deel aanvaardbaar was voor het thuisfront :)
Vandaag heb ik de andere studenten hier in Segamat ontmoet, we zijn naar de Pizzahut geweest, wat gaan shoppen, daarna nog naar een bistro ... Het was wel tof en ik heb iedereen chocolade beloofd! Haha, ik heb er zoveel over gestoefd en er zoveel over gepraat, nu mag ik onze trots eindelijk bewijzen :D
Morgen ga ik mijn knapzakje klaarmaken en in de latere namiddag zwemmen. Ik ben erg blij dat ik mijn overbodige spullen en mijn kerstkadootjes nu zelf kan geven en geen grote doos moet opsturen die 3 maanden onderweg is per boot!
Beate had me graag een pakketje meegegeven voor haar ouders thuis, maar we kunnen elkaar nog onmogelijk zien nu ze in JB zit, dat is 3 uur rijden van hier. En AFS is momenteel overstrikt met reizen, zelfs strikter dan alles wat we ooit getekend hebben! Oneerlijk. Studenten mogen elkaar niet zien maar ik mag wel het vliegtuig alleen terug nemen :P Ik weet wel dat ze geen andere keuze hebben dan me alleen te laten vliegen.
Ondertussen heb ik Agatha Christies boek uit en ben ik aan de Odyssey van Homer begonnen; echte cultuurliteratuur!
Weet je waar ik naar uitkijk? Naar het eten, naar de knuffels en naar de echte gesprekken, naar de taalmopjes en naar het niet nagestaard worden. Hoewel het toch vreemd gaat voelen nu er niemand op straat naar me zal wijzen, geen liefdesboodschappen of complimentjes van vreemden... Noem maar op! Ik ben er hier nog niet aan gewend maar ik vrees toch wel dat het mij een beetje arrogant heeft gemaakt :P maar dat krijgen we er snel weer uit!
Wel, nu zijn er twee nichtjes hier, ze zullen blijven slapen hier. Ze zijn aant kaarten met Lim. Ik denk dat ik alles eens ga klaarleggen wat ik mee terug wil nemen en lezen ofzo, dan kan ik morgen lekker lang slapen! Haha, daar houd ik van.
Nuja, tot gauw allemaal! Letterlijk en figuurlijk!
xxx, liefs
Katrien
vrijdag, november 10, 2006
relativeren relativeren
Hallo!
Lang geleden! Hoe komt het?
Wel ik zeg dat druk en het klotegevoel wat men cultuurschok noemt.
Vorige zaterdag zijn we naar een koekjesfabriek geweest; ik vond het supererg om te zien hoe die mensen, van erg jong tot erg oud, daar zo gewoon stonden hun bandwerk te doen. Niet praten met elkaar en geen levende geest in de ogen. Ze waren wel superblij als ge er tegen glimlachtte.
Die koekjesfabriek was eigendom van een neef ofzo van Carlottas mama. Normaal gezien zouden we ook naar de kleermaker gaan om de Indische kleren van de meisjes op maat te gaan laten maken. Ik heb een sari en een punjabi suit gekocht. Geef maar eens in op google afbeeldingen om te kijken hoe prachtig die kleren zijn ;)
Wel ik zei dus normaal gezien want eentje had haar kleren niet bij en nu gaan we later gaan.
De zondag zijn we vroeg naar Port Dicksons vertrokken, de jongens en Minea en ik met de bus, de rest van de meisjes met de auto. Het was toch 5 uur buszitten maar het viel goed mee, tussen 2 bussen in zijn we ergens pizza gaan eten en heb ik mijn portie frietjes gevonden :)
Goh wat mis ik het eten superfel!!
Maar bon, die namiddag op het strand hebben we gejetskied en op een bananenboot gereden. Die jetskies waren voor 2 personen, gijzelf en dan de eigenaar. Eerst mocht ik zelf het gasding bedienen maar dat werd bijna mijn dood dus gaf ik het gewoon terug aan de eigenaar en bewonderde ik het zicht en de golven. Dat vetzakske kwam toch wel erg fel over mij hangen en op een zeker moment viel ie zelfs van de jetski af, de sukkel. Ik heb hem maar gewoon naar het ding laten zwemmen want ik had geen zin om over hem heen te rijden met de jetski.
Daarna met vijven op de bananenboot, een lange banaan getrokken door een speedbootje, en het bootje maaktte scherpe bochten zodat we eraf vielen enzo, ik ben 5 keer gevallen! Goh man vermoeiend!
We hadden ook een zwembad in het resort, daar ook nog even gezwommen.
Later die avond zijn we met onze alcohol naar het strand getrokken. Oke we wisten dat het niet mocht van AFS maar we hadden een soort toestemming van onze chapterleaders. Ze zeiden ons van de alcohol in de auto te bewaren, ze wisten er dus degelijk van!
Maar op het strand is het dan mis gelopen na een tijdje! Het was erg leuk, dansen met muziek enzo. Iedereen kende zijn grens relatief goed hoewel ik moet toegeven dat ik toch ook wel wat meer dan tipsy was maar ik was er niet over, zo zat het met de meesten.
Eentje kende haar grens niet en was dus al een paar keer gevallen op de grond enzo, en na een tijdje had iemand van ons haar mee naar het water genomen. Stomme fout van die ene maar bon! Toen werd het iedereen gauw duidelijk dat het feestje afgelopen was want het meisje was tot niets in staat en viel dus onmiddellijk int water. Niet diep gelukkig maar wel diep genoeg om water in haar mond te krijgen als we niet snel genoeg waren geweest om haar eruit te halen.
De jongens begonnen hun technieken toe te passen om haar te laten overgeven, ondertussen gingen Ida Elfar en ik de alcohol weggieten, alle kleren verzamelen en de spullen bijeen pakken. Hoera mijn GSM was gestolen en Andreas zijn discman ook. Het meest kwaad was ik om het feit dat mijn Belgische simkaart erin zat. Oke, we zijn toen dus met zen allen het resort binnen gestrompeld. Erg stil zodat de chapterleaders het niet zouden merken maar er was een safetyguard die het natuurlijk wel merktte en hen op de hoogte had gebracht.
Het grootste punt? Het was een moslimresort ...
Oke de nacht hoofdzakelijk ons slachtoffertje gewassen en laten overgeven tot dat alle nest uit haar maag moest zijn. De volgende dag was verschrikkelijk, de chapterleaders zeiden geen woord tegen ons we hebben dus de hele dag rondgehangen! In de namiddag kwam Prema (chapterleader) ons vertellen dat we de dag nadien, dinsdag dus, naar het hoofdkantoor in KL moesten gaan om het daar te gaan vertellen ...
Wel, ik was nog niet in KL geweest na ons aankomstkamp dus dat was wel leuk.
Wel, die dag voelde ik me echt op, een wrak. De hele dag gehuild met elkaar, samen geklaagd over dit kutland :P:p maar ook samen gelachen natuurlijk. Alles samen, dat is wat ons sterk houdt he! Wel, we zijn dus naar het kantoor geweest, zwarte humor in de ochtend op weg naar KL in de bus, samen mopjes gemaakt enzo :)
3 Uur in de bus gezeten, er waren veel witte mensen daar! De metro genomen enzo en strait away to the office! Daar hebben Kuhan en Melissa, en Indier en een Chinese ons opgewacht, naar de vergaderzaal, precies in alle details verteld wat er gebeurd is veel vragen beantwoord. Ik vrees dat aan mijn gezichtsexpressie te zien was dat ik echt kwaad was op dat moment en ik was in een oversarcastische bui dus ik dwong mezelf twee keer na te denken over men antwoorden.
De avond voordien was ik nog met Elfar aan het dollen dat Kuhan me niet moest vragen of ik eerder naar huis zou willen, want ik was echt klaar om op het vliegtuig te stappen, en ik niet alleen. Maar Kuhan vroeg het dus wel nadat ik mijn mening aan het zeggen was en ik gaf hem gewoon een blik, wachtte een tijdje met antwoorden en nadien zei ik dat ik de eer hoog wilde houden en niet terug gestuurd wilde worden omwille zoiets maar dat ik het hem zeker en vast zou laten weten indien er een ticket back to Belgium voor me geboekt zou moeten worden. Ik denk niet dat Kuhan me graag heeft want hij heeft veel op me gewezen enzo, en ik zat er langs :S
Daarna ben ik met Minea de tickets gaan kopen, Kuhan had gezegd voor 8 uur thuis te zijn, we hadden de optie, een ticket voor binnen het uur te vertrekken en het andere was om om half acht te vertrekken. Ik mocht kiezen en ik heb gezegd om de tickets van half acht te nemen. Ik had honger enzo en wou KL ook wel eens zien, het was immers de eerste keer dat ik er was he.Daarna in de subway gaan eten, de rest denkt dat eerdere bussen volzet waren, we hadden geen zin in geleuter en zeiden dus dat dat de eerste beschikbare bus was.
Daar hebben we gezeten, ahja ondertussen had Mini ook al een nieuwe GSM en een simkaart met top up voor me gekocht, Ik heb iets vrij simpels genomen omdat mijn oude gsm in een superslechte staat was. Ik had twee gevoelens met de GSM, enerzijds wist ik dat mijn oude echte nest was maar anderzijds vond ik dat Mini haar verantwoordelijkheid moest nemen en ik heb hier echt wel een GSM nodig om contact met jullie te houden en ik wil continu beschikbaar blijven hier.
Elfar en Andreas, de jongen van Noorwegen waren al niet meer bij ons sinds het kantoor omdat Andreas zijn ouders net hier aangekomen waren en die moesten ook gehaald worden enzo. Ondertussen waren dus Ida Deens, Erik Duits, Beate Belgie en Minea Fins en ik Belgie :P gaan shoppen en de tweelingtorens gaan verkennen. Daarna aan het busstation met Elfar Andreas en zijn ouders afgesproken. Die moeten nogal wat gedacht hebben. Ons huilen begon vanaf dan, allemaal elkaar knuffelen enzo en klagen en blabla.
In de bus belde Ellen plots op Beate haar GSM, ik had geen flauw idee wie het was en toen ik haar stem hoorde had ik zin om hysterisch te huilen maar ik begon gewoon te huilen en te lachen enzo. Ik heb afgelopen over hoe het hier zuigt op het moment enzo, maar ze zei van niet op te geven enzo. God ik was aan het lachen het bibberen van de kou en aan het wenen ik was superblij haar te horen. Na een kwartier moest ze de bus opstappen.
Ondertussen had ik men gastzus gebeld dat we rond 11 zouden aankomen in het busstation. Ze zouden ons mooi komen halen. Eerst stapte Erik de Duitser van de bus, toen Elfar en Beate en Ida, en toen begon het hysterische gehuil, nog meer knuffels enzo, omdat we allemaal dachten dat Mini eerder zou worden terug gestuurd.
`s Avonds thuis praatten ma en pa met ons en die waren van oke het is gebeurd maar kijk naar het heden. Prema had hun het verhaal verteld, maar niet alles duidelijk want ze waren erg verrast. Daarna had thuis gebeld, allemaal tesamen en ik heb even met Roel gebeld met twee GSMs tegen elkaar en jullie waren aan het zeggen van niet op te geven enzo maar ik had het gevoel dat toch niemand het echt erg zou vinden als ik terug zou komen. Hehe
Het heeft geholpen. Van Beate ook nog een paar krachtsmsjes gekregen en veel geslapen. Vandaag met Beate gebeld, Prema wilde haar eerst niet meer in ons chapter omdat ze heimwee had enzo. AFS zegt haar of naar JB te gaan, dat is ook in dit chapter want daar is een familie die wel een gaststudent wilt, of terug naar Belgie. We hebben elkaar beloofd van of elkaar er boven op te helpen en hier gezond mooi te blijven of samen naar Belgie. Vandaag moest ze dus naar een vrijwilligster in KL voor drie dagen, daar kan ze beslissen. Het was heel vlug besloten, ze belde me, men ouders boden onmiddellijk aan om Mini, LIm en mij naar het station te brengen zodat we afscheid zouden kunnen nemen. Ik had Elfar gebeld om te vragen of die samen met Beate een taxi wou nemen omdat ik wist dat die toch ook wel afscheid zou willen nemen en dan moest Beate niet alleen komen. Ik nam spontaan mijn enige toblerone chocolade die ik nog had en chips, daarna nam ik nog wat spulletjes, toen begon Mini nog wat dingen te geven en toen gaf Lim chopstickjes, dus we hadden een kadopakketje voor haar :)
Aan het station heb ik gek genoeg niet gehuild, ik was al een paar dagen aan het huilen enzo maar daar niet. We hebben mooi afscheid genomen. Beate stuurde me dat ze het een supertof afscheid vond, ze zei dat ze terug is binnen de drie dagen. Ze heeft dus al besloten om naar de familie in JB te gaan en niet op te geven! Samen erboven he, ik heb haar ook mijn boek meegegeven om te lenen dat ik van Frauke heb gekregen. Een superboek
Daarna zijn we naar de McDonnalds geweest met Elfar en ma en pa hebben ons daar opgepikt :)
Dit is het voor eergisteren.
Gisteren en vandaag naar school geweest met Mini om ons schilderij af te maken, vandaag de boeken teruggebracht naar school en die van volgend jaar al gehaald. Volgende week is de laatste week les maar ik weet niet of we gaan gaan want wat gaan we doen? Niks doen zoals vandaag wellicht!
Wel, Minea krijgt geen vervroegde terugkeer, geen vluchten zogezegd tot 6 december en de 10e loopt haar jaar af, (andere badge).
Ik heb me nog veel slecht gevoeld de laatste dagen maar ook gelachen, we moeten relativeren en weten dat alles in combinatie een cultuurschok kan vormen... Tja,
Sorry als het verwarrend is maar momenteel is het een grote warboel! Hehe,
wel tot gauw en veel plezier daar!
xxx Katrien, liefs,
donderdag, oktober 26, 2006
Deel 2 van Verjaardag + Deepavali = Feest!


Toen werden we allemaal naar buiten geroepen en ik was wat traag omdat ik nog steeds wat in de war was van Mineas zeggen dat ze ons in de gaten zou moeten houden! Toen ik buiten kwam stonden ze allemaal mooi in een rijtje met een taart met `Happy Birthday Katrien` op en te zingen! Superlief, ik was toch wel even van mijn stuk geblazen, tuurlijk had ik iets verwacht maar ik was het totaal vergeten door Mineas leugentje! Achteraf wel grappig natuurlijk :p Maar op het moment zelf is het van :O
De taart was wel oke, niet wat we gewoon zijn van onze goede Belgische bakkers! Alle taarten zien er verschillend uit, verschillende kleuren en vormen enzo maar ze smaken allemaal hetzelfde. Het snijden van de taart had ik mooi wiskundig uitgerekend dus het duurde even eer dat men mijn systeem herkende! :p
Later die avond hebben we nog veel gebabbeld, rijst gekleurd om figuren mee te maken, een grote pot gevuld met bloemen en daarrond kleine potjes gevuld met olie en een zelfgemaakte lont erin... Maar ik zal foto`s online publiceren zodat het allemaal mooi en duidelijk te bezichtigen valt :)
Ook heeft Nash, Premas tweede zoon me een rit op een motor van een vriend van hem gegeven, dat was erg `snel`, tof hoor!
Toen belde mammie! Echt wel een verrassing, eerst op mijn telefoon, de batterij viel onmiddellijk uit, toen stak ik mijn simkaart in Mineas foon, maar ook haar batterij begaf het erg vlug! Ook hier in Maleisie mag ik rekenen op mijn 3maal scheepsrecht en de derde telefoon, die van Elfar had de perfecte batterij om een goed lang gesprek mee te voeren!
Mamas stem was nog identiek maar die van Silke is aan het veranderen! Als ik haar nog maar herken als ik terugkom :p
We hebben voor het huis speciaal versierd, ook iets te eten voor de mieren gelegd, dat is traditie bij Deepavali want dan is het delen met iedereen, niet alleen met mensen!
Slaapplaatsen waren er niet echt voorzien, ook niet echt nodig want we hebben de hele tijd gepraat en geplaagd en gespeeld enzo. Maar na een tijdje waren we echt wel uitgeput dus toen zin we buiten gaan liggen, liedjes gezongen, kinderspelletjes gespeeld, mopjes verteld ,,, Vreemden hadden ons zo voor zuiplappen aangenomen maar vermoeidheid kan een gelijkaardig effect teweegbrengen! En de filmmarathonavond de nacht voordien hielp ook niet om het vermoeidheidsgevoel te dempen!
Rond 5 uur begon het rollenspel met de zetels om even wat te rusten. Om 6 uur was het dan om de beurt gauw douchen want we moesten beginnen met de Indische kleren aan te trekken. En voor de meisjes duurt dat toch wel even! Eerst moesten we een top dragen, die we de avond voordien zelf kleiner hebben gemaakt want Premas maat is een beetje groter dan de onze! Dat was ook hilarisch geweest want Minea had mijn top per ongeluk aan mijn Tshirt vast genaaid!
+ natuurlijk al de juwelerij en het traditionele stickertje boven het neusje en tussen de oogjes!
En ook een rok, toen werd er 6 meter stof rond ons gedraaid! Het was echt letterlijk zwaar en het zat niet stevig genoeg om even speels mee te blijven! Om 8 vertrokken we naar de tempel.
In 2 lichtigen want we waren met veel en het autootje is klein. Eerst de meisjes, toen de jongens. Geen geschoeisel naar `binnen` dus blootsvoets naar daar en we moesten onze voeten gauw oppervlakkig wassen en daarbinnen wachten op de heren. We moesten veel handjes schudden, poseren voor fotos en buigen terwijl we ons `Deepavali Valticun` ofzoiets zeiden. Carlotta, de Spaanse werd meestal overgeslagen. Ze is al vaak aangenomen voor een Indische uit Noord India. Arm kind, ze ziet er niet wit genoeg uit en haar haren zijn locaal! Haar gezicht was goud waard want ze kon maar niet begrijpen waarom!
Toen de jongens er waren was het nog een tijdje geposeer maar toen gingen we ook naar de ceremonie. Men was al de hele tijd offers aan het brengen, vooral groenten en fruit. Vlees wordt er niet geofferd en al het eten was die dag dus ook vegetarisch. De tempelier bracht de hele tijd `vlammen met as` naar degene die rond het altaar gingen staan. Eerst bogen de meesten tot op de grond maar niet iedereen; toen moest je je handen door de vlammen laten gaan, daarna kreeg je wat as en toen jezelf `zegenen` door het as op je voorhoofd aan te brengen.
Daarna 3 maal rond de binnentempel lopen.
Vervolgens kregen we allemaal een soort rijstebrei, het was meer puree dan rijstpap! En zuurtjes enzo aangeboden. We kregen ook elk een envelopje met een ringit erin. Iedereen die de tempel bezocht kreeg dit, niet enkel wij omdat we wit waren :)
Rond tien uur waren we alweer thuis, gelukkig want mijn kledij was aan het afzakken! Echt niets voor mij! Prema beloofde me al dat ik voor het diner `s avonds de makkelijke traditionele kledij mocht dragen. Volgens mij had ze ook schrik dat ik de kleren per ongeluk zou ruineren want ze zijn echt wel o zo precieus en ik vind het echt wel superonhandig om te dragen!
Toen ben ik gaan slapen als een blok tot 4 uur. Toen opgestaan om Prema te helpen met alle preparaties voor het diner voor de gastgezinnen en andere genodigden. Tafels klaarzetten, borstelen, de bananenblaren van plastiek boven halen om van te eten! En nog meer van dat!
Rond 6 uur begon het douchen enzo weer om opnieuw aangekleed te worden, deze keer was het voor mij veel handiger! Toen het diner, toch wel vreemd in het begin om zo de families en de andere studenten samen te hebben. Maar dat liep allemaal gewoon los natuurlijk! Erg plots moesten Minea en ik vertrekken, terug naar thuis :o ik was er wel even door uit mijn evenwicht gebracht want het was toch wel erg leuk naar mijn goesting :) Maar geen probleem want de dag erna zouden we met Elfar naar `de town` gaan.
Die nacht veel gelachen, weinig geslapen. Zondag hebben we een paar uur in de Hangout, een eetcafeetje doorgebracht. Wel leuk en gezellig.
Daarna ben ik een kaartje voor hari raya naar mijn ex familie gaan brengen. Toen ibu me zag kreeg ze echt de schrik in haar ogen! Onvoorstelbaar met hoeveel schuld en schaamte haar gezicht zich vulde, geen hand of niks, geen kopje thee of niks! Gewoon een open deur. Ayah was ook niet al te spraakzaam, ik bedanktte hen nog eens voor het hosten van me, en voor de ervaringen die ik er heb opgedaan. Ze keken me niet in mijn ogen en mompelden gewoon uhu.
De 2 kleinsten en angah, de oudste zus kwamen onmiddellijk enthousiast naar beneden gelopen, ook zij hadden een blik van schuldgevoel in hun ogen, maar meer eentje dat naar twijfel toebuigt. Ik ben bijna zeker dat ibu en ayah hun alle contact met mij verboden hebben ... Zonde! want ik heb ze graag.
`s Avonds thuis was er toch wel iets geks gebeurd. Ik wandelde naar de douche in mijn T-shirt en met mijn handdoek rond mijn benen. Toen ik bijna in de douche was liet ik mijn handdoek zakken en mijn onderbroek was dus tentoongesteld. Ik wist dat enkel ma en Minea in de woonkamer waren dus ik dacht van, ach laat het maar, vrouwen!
In de douche kwam Lim me plots zeggen dat ik met mijn kleren aan naar buiten moest komen, ik vroeg haar of er bezoekers waren maar ze zei gewoon dat pa en kuku, de broer thuis waren :s
Toen ik aan tafel ging was ma opvallend stil en toen ze van tafel afging vroeg Lim me of ik de spanning niet voelde, ik had natuurlijk onmiddellijk schrik dat ik iets fout had gedaan of dat er iets ergs aan de hand was maar uiteindelijk was ma erg geschokt omdat ik in mijn onderbroek door de keuken liep. Lim overreageerde een beetje en zei me dat ze blij was dat ik nog had mogen mee eten. Ik hoop dat dat een overreactie van Lim was want hoe zou er anders wel niet gereageerd worden als ik echt iets fout doe? Nuja, ik heb mijn excuses aangeboden aan ma toen we even alleen waren, en zei haar dat het natuurlijk niet express was. Ze zei vrij relaxed oke en dat ik het gewoon niet opnieuw moest laten gebeuren. Ook pa en ukku wisten het, allez, in mijn ogen echt superoverdreven!
Die lokale cultuur, ik zei Lim dat ik veel liever had gehad als ma een opmerking had gemaakt terwijl ik fout aan het doen was idpv achteraf erg stil te zijn. Maar dat is de cultuur zei ze, met dat aspect van de cultuur heb ik het hier erg erg moeilijk! Van die dingen worden helemaal niet vlakaf gezegd. Maar opmerkingen over uw gewicht en haar enzo wel ... gek he!
Dat vind ik echt supermoeilijk om te begrijpen en nog niemand heeft me kunnen antwoorden. :)
We zoeken het wel uit, toch nog 8 maanden te gaan he!
Toen hebben we ons klaar gemaakt om `s avonds naar een diner van Adriens familie, te Fransman te gaan. Hij heeft ook een Indische famlie. De meeste studenten waren ook weer daar dus het was wel leuk, mijn ouders kwamen niet mee vandaag, enkel Lim. Daar waren veel schoolvriendjes enzo van Adrien dus weer pubers! Veel fotos! Echt wel irritant dat ze ons zo belangrijk vinden. Elke keer weer denk ik dan dat ik bijna zeker ben dat ze in Belgie niet door iedereen positief onthaald zouden worden, racisme. En ik weet zeker dat de meeste niet eens echt zouden opvallen of extra aandacht krijgen...
De ochtend nadien ben ik met Minea met de bus naar Batu Pahat vertrokken. De expressbussen waren allemaal uitverkocht omwille Hari Raya Aidilfitri, het suikerfeest na het vasten. Dus hebben we het locale hobbelbusje genomen. Het heeft 5 uur geduurd, 5 uur!!! En het koste 20 RM voor ons twee, dat is 3.5 euro! In Muar moesten we overstappen, en de deur was geblokkeerd dus moesten we allemaal uit het raam springen van de chauffeur met onze bagage! Wel en niet een lachertje!
Daar waren we op een bankje aan het wachten tot de bus vertrok, meestal beginnen ze 5 minuten op voorhand met toeteren als ze vertrekken maar nu vertrok die gewoon plots en dus was het plots rennen om nog op de bus te springen met alles! Fieuw, net op tijd :p Deze rit bleef de deur open van onze bus, houdt jij van een windje in je gezicht?
De expressbussen zijn erg luxueus met aircon enzo, maar de locale bussen zijn zonder airco, met geforceerde schuifraampjes en geblokeerde deuren :p
De tweede bus had een soort conducteur die de kaartjes aan de stoelen kwam verkopen, geen zwartrijden dus! Die had een erg grote bril en de map die hij vast had enzo, het deed me zo een de collectebus van Harry Potter denken, zalig toch! Het was echt een superrit, zo lang en in Belgie zou ik het zo frustrerend hebben gevonden maar nu hebben we er echt van genoten met een brede glimlach :)
Rond 3 uur kwamen we aan en daar kwamen Mineas ouders ons van het station halen, zij waren er al enkele dagen eerder naartoe gegaan. We zijn toen naar de mama van Mineas mama gegaan, die ik voor alle gemakkelijkheid gewoon ibu noem :) Op wandelafstand is er daar een supergroot winkelcentrum van, waar ik nu op internet zit :) In dat winkelcentrum hebben we wat rondgehangen die avond, we zijn drie keer naar McDonalds geweest!!!
Het huis was relatief klein, toch gezellig. Apparte kamers hebben ze niet echt. Alles is verbonden doordat de muren niet doorlopen tot aan het plafond, doordat er grote ramen ofzo zijn in de muren en doordat de deuren niet meer sluiten :p
Mijn geduld op gebied van lawaai en tijd enzo is hier echt nog eens met 1 000 vermenigvuldigd! Zonder kan je gewoonweg niet overleven! Nu kan ik echt genieten van lawaai en rumoer!
De ochtend nadien, eerst ons allen klaarmaken, daarna een soort ceremonie waarbij je op je knieen moest gaan zitten voor iedereen die ouder was dan jij om vergiffenis te vragen terwijl je boog en de handen kustte. Een envelop met geld werd in de plaats gegeven.
Nadien zijn we eerst een reeks huizen gaan bezoeken, in onze nieuwe kleren! Eerst naar Mineas ibus tante, dat huis was toch wel geen superdeluxevilla met een zwembad en al! Zoveel woonkamers en eetkamers! Echt superfel!
Nadien naar Mineas gastvader zijn familie vertrokken in een echte kampung. Een kampung is dus een groepje huizen in het midden van de jungle! Daar waren we met meer dan 30 familieleden! Het huis was relatief groot maar nog steeds supervol! Het was dus geen stenen huis maar van hout en rare ramen en geen geen heel dicht dak enzo.
Daar was het ook continu een rollenspel met groeten en eten en douchen. Iedereen sliep op de grond op matrassen in de living en de salon. Mannen en vrouwen en kinderen toch een beetje gescheiden had ik de indruk. Dat was wel gezellig. Minea en ik kregen een apparte kamer aangeboden maar die hebben we geweigerd. Een voor allen, allen voor een!
Woensdag zijn we 5 huizen opnieuw gaan bezoeken, overal handjes schudden en koekjes eten! In elk huis was het identiek hetzelfde gesprek; `wie zijn die witte mensen, waar komen ze vandaan, wat doen ze hier, hoe kennen ze elkaar als ze niet beide van hetzelfde land komen`
Af en toe beweren mensen in Belgie geweest te zijn, meestal vraag ik wat ze zich herinneren. Iemand herinnerde zich Manneke Pis, iedereen antwoorde chocolade, iemand zei Brugse Kant...
Ik heb superveel koekjes gegeten de afgelopen dagen! Er is echt NIETS te beleven in zo een kampung, ze hadden geen kaartspelletje of niets! Gelukkig waren de mensen aangenaam :) maar natuurlijk erg verlegen en dus niets om diepe gesprekken mee te voeren :)
De donderdag zijn Minea, haar ibu en ik naar een soort warmwaterbron geweest, met onze pyjamas, erg warm water! Enkel mijn teentjes hebben het gevoeld. Er waren mensen met alle kleren in, en enkel de allerkleinsten in hun onderbroek. Echt alles blijft bedekt! Ik heb trouwens de afgelopen dagen continu met een hoofddoek rondgelopen, ook daar. Ibu zei dat we mochten zwemmen geen probleem, onze kleren mochten nat worden :s
Cultuurverschil! In Belgie zou het gewoon irritant zijn om natte kleren te hebben, hier alles voor het bedekken!
Daarna zijn we ons gaan klaarmaken om te vertrekken, (Ik realiseer me net dat donderdag vandaag is :p) Rond de middag waren we thuis. Grandma voelde zich niet zo goed dus ibu en ayah daar mee naar de dokter, ondertussen is Minea haar haar ergens gaan laten wassen en ik had gedut. Rond 2 zijn we naar het grote shoppingmall vertrokken!
Minea heeft me echt superfel verwend vandaag, ik voelde me er ongemakkelijk van, maar ik ga haar favoriete fles drinken zoeken voor de Port Dickson trip binnekort :)
Twee keer naar de McDonalds en raad eens! Ze heeft me oorbellen laten schieten. We hadden er eerder over gehad toen ze me vroeg waarom ik er geen had, ik zei dat het geen kwestie van niet willen was, gewoon geen zin in. Maar nu zou ik niet nee zeggen zei ik toen :) Ze had het dus duideiljk onthouden en voor ik het wist zaten ze in mijn oren! Helemaal niet zo pijnlijk als ik dacht, met wat zilveren paren er bovenop! Voor mijn verjaardag zei ze ...
Ik heb veel CD`s en DVDs gekocht, we hebben een 25tal dvds gekocht voor nog geen 30 euro, allemaal piraterij maar bon!
Ondertussen zijn we nu op internet en ik heb nog 3 minuten!
Morgen gaan we naar huis, en zaterdag gaan we naar Ida haar thuis met Prema om daar Hari Raya nog eens te vieren, en `s avonds gaan we de typische Indische kleren kopen!
Tot gauw met lekker veel foto`s!
Veeeeeeeel liefs!
Katrien!
Het is echt een superervaring, bedankt voor de steun allemaal enzovoorts :)!
xxxxx
zondag, oktober 22, 2006
Deepavali + verjaardag = feest
Hallo,
Het weekend was me wat! Superleuk, confronterend met het ver weg zijn van het thuisfront, maar superleuk en allen tof tesamen!
Donderdag moest ik niet naar school omdat ze een examen hadden waar ik niet aan kon deelnemen. Om iets na 7 stond Minea voor de deur, daar ging mijn slaap! We waren alleen thuis tot Lim `s middags thuis kwam. We hebben eigenlijk gewoonweg gedut en geleuterd en gelachen die voormiddag! In de namiddag ging ik naar de kleuterschool, Minea en Lim gingen terwijl naar `de town`. Toen ze me kwamen halen hadden ze veeeeeel dvds meegenomen, chips en youghurt voor een filmmarathon de komende nacht!
En ze hadden een magazine voor me gekocht met een supergroot artikel en veel fotos van Muse, MAAR het is in het Maleisisch!!!
Ook die dag `s ochtends is er een Chinese oude dame gestorven op onze straatje; er werd een grote tent buiten gezet met een klein huisje om offers in te brengen, ik durfde niet te opvallend te kijken telkens als ik voorbij liep. Maar ik weet dat de kleinkinderen allen donkerblauwe kleren aanhadden en andere naasten een zwarte broek en een wit T-shirt. De tent stond er twee dagen, zolang het lichaam van de overledene in het huis is denk ik.
Die tent stond in het midden van de straat, en vermits onze straat doodloopt, was het verkeer te voet! En stonden alle auto`s opgehoopt aan de andere kant van de tent.
In de avond zijn we ingredienten gaan halen om een Brownie-Cheescake te maken. De filmmarathon begon met een film `Step Up`, toen `John Tucker Must Die`, toen het begin van `Scary Movie 3`. Vervolgens ben ik gaan slapen, het was toch al 3 uur `s nachts en het weekend beloofde zwaar te worden! Minea en Lim hadden natuurlijk al gezongen enzo :)
Het best wel rare was dat Lim gewoon aan tafel, waar ik bij zat, tussen twee happen door zei tegen ma en pa dat het mijn verjaardag was de dag nadien :s
Om 11 ben ik ze gaan wekken, zij hadden de marathon ook opgegeven na Scary Movie. Toen zijn we de cake beginnen bakken! Een heuse klus, Lim en Minea hebben het grootste deel gedaan :p
De cake was heerlijk! Normaal zouden we noodles of spaghettie moeten eten op de dag van een jarige omdat lange noodles een lang leven representeren. We hebben het niet gegeten want ma kwam thuis met KFC, speciaal frietjes voor mij, hmmmmmm!
Een gelukkige verjaardag heb ik niet gewenst gekregen van iemand van het gezin buiten Lim, gek. In Belgie zou ik het aan mijn hart hebben laten komen, maar hier is een verjaardag precies niet speciaal, en 18 is helemaal geen speciaal getal want 21 is de leeftijd waarop iemand volwassen wordt verklaard.
Maar bon, de rest van de namiddag hebben we liedjes gezongen en onszelf gefilmd :p
Rond 5 zijn we naar Premas gegaan en plots in de auto belde iemand me, een Malei nummer dus ik dacht o-ow maar het was Ellen!!! Dat was echt wel een verrassing want ik wist dat mama me niet kan bellen om technische redenen dus ik had niet verwacht dat iemand van thuis zou bellen en ik had de berichtjes al gehad... Echt wel een leuke verrassing!
We hebben er rijst gekleurd om nadien motieven mee te maken en de versieringen opgehangen en gemaakt voor Deepavali, het licht festival. Vergelijkbaar met Hari Raya(het suikerfeest) voor de moslims.
Toen plots zei Prema doodserieus dat ze al een tijdje met Minea wou praten en die gingen onder hun twee naar binnen :S ik vond het wel even schrikwekkend. Toen kwam Minea mij weghalen met een paniekerig gezicht! Ik wist niet wat ze me ging vertellen maar ze zei dat Prema haar had gevraagd een oogje in het zeil te houden op Elfar en mij, het kantoor zou dat gevraagd hebben! Ik dacht echt van ~wat???????~ en ik was een beetje helemaal verward want ja!
Ondertussen waren Carlotta en Beate en Elfar al gekomen. Ahja, Elfar gaf me een kadootje van een meisje dat beweerd dat ik eens aan het zwembad met haar gesproken heb, maar ik herinner me er niets van! Ze had een tekening van Romeo en Juliet gemaakt, een briefje geschreven en een foto van haar erbij ... Erg bizar want ik herken haar helemaal niet of herinner me niets van haar! Arm kind! Zo ziet ge maar hoe populair witte mensen nog steeds zijn...
Oke, plots afsluiten, de rest wordt geupdate, of het gauw is weet ik niet want ik zal wellicht een aantal dagen met Minea meegaan naar haar familie om Hari Raya te vieren en dat is in een soort boerengat dus ik weet niet of ik daar internet heb!
En fotos volgen nog, ik heb er superveel en supersjieke!!!!!
byeeeeeeeeee
xxxxxxx
bedankt en veeeeeeeeeeel liefs!!!!!!!!!!!!!!!
dikke knuffel en groetjes!!
woensdag, oktober 18, 2006
woa ae ni
Hallo,
Al twee dagen kleuterschool zitten erop, en het was vermoeiend en een beetje leerrijk.
Chinees valt echt op geen enkel gebied te vergelijken met welke taal dan ook die ik ken.
Noch het schrift, noch de uitspraak. Maar het is wel tof natuurlijk.
De reactie van sommige kindjes die me voor het eerst zagen was gewoon weg een erg lange lach, andere begonnen dan te stralen en me aanraken, sommige kregen natuurlijk de schrik te pakken. Ik heb er eens over gedacht, ik ben niet zeker of ik even intens zou reageren als er een mensechte robot voor me zou komen dansen...
Kunnen we het ze kwalijk nemen? Tuurlijk niet :) Het zijn nog maar kindjes! Maar ze zijn tenminste eerlijk, of ze negeren u of ze willen met u spelen maar ze faken niet ... De waarheid komt uit een kindermond.
Ik kreeg gisteren al onmiddellijk een schriftje met grote vierkantjes in om daar in te oefenen, ik leerde eerst mijn Chinese naam te schrijven, Kateling. Spijtig dat ik het niet schrijven kan hier op de blog! Vandaag heb ik ik, jij, (zij, hij, het) leren schrijven, en wij is ik + een teken van meervoud, jullie is jij + een teken van meervoud en zij mv. is zij enkv. + teken meervoud... relatief simpel! Ik zie toch al een klein systeempje! Ik kan ook tellen, vanaf 10 is het gewoon 1 en 10, 2 en 10 ... simpel! Ik kan dus tot 999 999 tellen als ik goed nadenk :p
Ik kan zeggen dat ik van Belgie kom, maar ik ben het even vergeten :p straks ga ik nog even oefenen voordat ik morgen terug ga naar het schooltje :D
Morgen ga ik niet naar de gewone school want ze hebben enkel examen godsdienst en daar doe ik niet aan mee.
Engels vandaag bestond gewoon uit 2 opstellen schrijven, grammatica of vocabulariumvragen worden hier niet gesteld! En de leerlingen zijn zeker dat ze naar het volgende jaar gaan want ze werken niet met dubbelen. Dus de leerlingen zitten gewoon volledig gemixt! Slecht systeem, om kinderen lui te maken. Maar goed dat ik mijn Belgisch systeem al vervoledigd heb. Hoewel het nog maar moet beginnen.
Vrijdag ga ik naar Prema om Deepavali, een Indisch festival te vieren. Tot zaterdag. Een jongen van mijn klas gaf me een artikel over dat lichtfeest en het ziet er best wel interessant uit moet ik zeggen! Ik ben benieuwd!
Na de kleuterschool ben ik gaan zwemmen, en er moet dringend aan mijn conditie gewerkt worden!!! Hehe, het zwembad is op wandelafstand, het is eigenlijk een hele countryclub, met een golfbaan, tennisbaan, gelegenheid tot badminton ... vanalles en nog wat!
Men familie is er lid maar ze moeten nog enkel iets gaan regelen voor mij, want de baas keek niet tevreden vandaag toen Lim gewoon haar lidnumer ook bij mijn naam schreef ...
Toen na het zwemmen namen we een douche en plots kwam er een kikker doorgesprongen! Toen kwam die terug en bleef zitten gelijk een standbeeld! Zelfs met water erover heen te gooien ging het niet weg! Haha, Lim was erg hard aan het schreeuwen hoewel het beest niet bij haar zat! Arme kikker!
Voila, ik ga gauw slapen vandaag want het was een vermoeiende dag! Zo school van 7 tot 5 met een anderhalfuurtje echt pauze en daarna zwemmen!
Dus byeeeeeeeeeeee
xxx Tot gauw!
maandag, oktober 16, 2006
high performance
Sonnet 18
Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate.
Tough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometimes declines,
By chance or nature's changing course, untrimm'd;
But thy eternal summer shall not fade
Nor lose possesion of that fair thou ow'st;
Nor shall Death brag thou wand'rest in his shadem
When in eternal lines to time thou grow'st
So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives thism and this gives life to thee.
William Shakespeare
Hier zal 1 van de examenvragen van Engels morgen over gaan! Een geheime gouden tip van leerlingen van een andere school want alle scholen zullen dezelfde examens hebben, het zijn staatsexamens!
Vandaag hadden ze BM, Bahasa Melayu dus ik ben thuis mogen blijven. Daar had toestemming voor van AFS, Prema had wel naar de moeilijkste tuchtvrouw van school moeten bellen want die geloofde mij niet toen ik ging vertellen dat ik thuis mocht blijven van AFS tijdens de examens, ik had het wel subtieler aangepakt, geen zorgen!
De laatste zaterdag was het kantoor dus naar Premas gegaan en dus ook alle studenten van mijn batch, er zit nu (voorlopig) een andere Belgische, Beate, in mijn chapter en ze blijft nu even bij Prema.
Kuhan van het kantoor overliep alle regels nog eens met ons, het leek een soort dreigement en ons er nog even aan herinneren wat er gebeuren kan als we het overtreden! ER, geen emergency room maar een early return ... Tutututum, wie wordt het eerste slachtoffer van een ER? Ik toch wel niet, ik ben een braveke he :p
De zaterdag avond heb ik de familie Stone gekeken, een echte aanrader!
We gaan bijna elke middag en avond uit eten, in zo een etensstalletje, ma heeft 2 keer zelf gekookt, de eerste keer waren het gebakken patatjes, met kip, zoetzure saus en wat groentjes, en rijst natuurlijk, onmisbaar in het oosten.
Dat wat ze gisteren gekookt had was wel oke maar ik zou er niet opnieuw naar vragen.
Vandaag heb ik mijn tong verbrand aan het zoetzure varken ...
Even wat veranderingen tov van mijn vorige gezin :
- Geen vasten meer
- Varkensvlees is toegelaten
- Ik mag de bus nemen en af en toe weg gaan
- warm water uit de douche!
- Ik moet mijn ondergoed zelf wassen
- Er is airco in de slaapkamers, maar mijn zus zet die zo koud, op 26 graden, dat ik nu slaap met mijn dikke bloes, een broek en zokken aan!
- Het eten wordt warm geserveerd idpv koud
- Ik eet met chopsticks idpv met mijn handen
- Ik draag shorts en mouwloze T-shirts naar de town
- aan te vullen
Gisteren na het eten legde ik mijn chopstokjes in het midden van mijn bord, dat mocht niet want alleen bij dode mensen wordt dat gedaan, of ge moet uw stokjes langs uw bord leggen of op de rand, maar niet in het midden ...
En toen ik rijst uitschepte mocht ik niet 1 hamp nemen maar ik moest er 2 nemen, eentje is voor de Goden.
Ik ben niet naar de kleuterschool geweest, want 1 van de 2 autos is in panne gevallen en het was te druk vandaag ...
Het zit hier vol met kutmuggen! Mijn bloed valt dan ook nog eens in de smaak bij die wichten! Irritant!
Vandaag het weer in de krant : KL min 24 max 33
Brussels min 9 max 19
Arme stakkers! Wat een stom weertje! Dat ik daar maar gauw terug aan wennen kan...
Tot later!
Groetjes, xxx
Katrien
vrijdag, oktober 13, 2006
Enkele fotootjes
Op de eerste foto ziet ge me proberen Indische koekjes maken, ik het al snel aan de pro overgelaten ...

De tweede foto is een foto van mijn batik dat ik aan het maken ben op school. Batik is een locale vorm van schilderen met waxlijntjes enzo.

De derde foto moet een beter beeld scheppen over mijn nieuw uniform! Langs mij staat Minea.

En op foto nr 4 ziet ge mijn zus, Lim Qian en Minea!

Dit was het dan! Tot de volgende!
xxx Katrien
Ik heb een nieuw schooluniform
Hallo, al even geleden, er is dan ook veel gebeurd.
Vorige donderdag is mijn familie begonnen met openlijk te laten blijken dat ik eigenlijk niet langer gewenst was. Ik kreeg belachelijke verwijten enzo, plots moest ik mijn schooluniform zelf strijken en ibu at niet langer mee aan tafel.
`s Dinsdags heeft de chapterlady dan ook gebeld naar zowel ibu als ayah en ze zeiden beiden vol overtuiging dat ze me er mocht komen weghalen, ze moest zelfs niet wachten totdat ayah thuis was dus is Mrs. Prema me dan ook onmiddellijk komen oppikken van school en toen zijn we thuis mijn spullen gaan pakken.
Ibu babbelde de hele tijd slecht over me en hielp vrij gretig om mijn spullen die beneden waren in te pakken terwijl ik boven paktte. Ongewenst?
Uiteindelijk bleek het om jalozie te gaan, ibu vertelde aan Prema dat ze de laatste tijd vaak woorden had met ayah omwille van mij. Dat hadden ze vroeger nooit. Ayah zou me dus mee nemen naar KL zodat ik Britt, een andere belgische kon bezoeken. Eerst wilde ze totaal niet dat ik ging omdat ik school zou missen, maar toen had ayah haar of overtuigd of het zwijgen opgelegd ... geen idee maar ik heb ze er alleszins niet meer over horen praten.
Ook vond ibu dat ik, en alle andere witte studenten hier vreselijk stonken ... Dat getuigd in mijn ogen toch van een onontwikkeld deel van haar brein hoor ... Maar bon! We hebben weer iets bijgeleerd he!
Ik ben toen 2 dagen bij Prema thuis gebleven en nu zit ik in een Chinees gezin, Lim Qian. Een vriendin van school, de beste vriendin van Minea eigenlijk die aangeboden heeft mijn gezin te worden, dus Prema eerst dat gezin intervieuwen en nu zit ik hier :)
Het bevalt me echt wel goed tot nu toe, gisteren kwam ik aan en we zijn eerst ergens gaan lunchen, toen zijn we naar de winkel van de vader gegaan, hij heeft een winkel voor droge voeding in de oude town.
Toen zijn we een chinees schooluniform gaan kopen. Zo een soort salopet, met rok dan lichtblauw a la turquois, een wit hemd eronder en een das van de school.
Op school was het dus overduidelijk dat er iets veranderd was vermits ik vandaag in een nieuw uniform ging. Enkele leraren `eistten` een reden van me waarom ik van gezin veranderd was. Ibu was nl. op school gaan zeggen dat ik gewoon vertrokken was, dat AFS me gewoon had meegenomen... Ze waren er dolenthausiast over! Tsss, ik wilde niet slecht praten dus maar koppig blijven zeggen dat het gewoon een slechte combinatie was van gezin en student.
Genoeg over mijn ex gezin :)
Enkele veranderingen :
Ik heb nu weer toiletpapier, ik ga nu fatsoenlijk met chopstokjes leren eten, een ander schooluniform, gisteren heb ik met mijn pa gebabbeld over de koetjes en kalfjes van Maleisie, zoveel had ik met ayah nog niet eens gebabbeld de afgelopen 3 maanden!
Maar hetgeen wat ik het tofst vind: vanaf maandag denk ik zal ik in de namiddag naar een kleuterschool gaan om chinees te leren spreken, schrijven en lezen. Ik zal er actief deelnemen aan de lessen hehe!
Ik ben benieuwd wat dat gaat geven, het gaat wel vermoeiend worden denk ik, in de voormiddag na mijn gewone school, dan lunchen en rechtstreeks naar de volgende school tot na vijven, gelukkig wordt er niet echt verwacht dat ik oplet in de klassen in de voormiddag!
De afgelopen dagen dat ik naar school ben geweest heb ik de hele dag met Minea in het kunstlokaal doorgebracht om te tekenen, te verven, te kleuren ...
Hehe, later vanavond zal ik enkele fotos posten! Van onder andere mijn nieuw uniform :D
Men nieuwe familie bestaat uit 3 kinderen, de 2 oudste zijn jongens en studeren beide in KL, en dan Lim 16, soms zitten we in dezelfde klas. De ouders hebben een winkel, de papa zit er voltijds in en de mama zit helpt er. Ik noem ze ma en pa. Zoals Lim dat doet ...
Ik ga eens stoppen, vanaf maandag is ayah terug op school, kakak heb ik vandaag niet gezien ... ik ben benieuwd! Ik heb me voorgenomen ibu te groeten als ik haar zie, wellicht gaat ze niet terug groeten maar dan kan ze mij tenminste niet zwart maken!
Dus au revoir!
xxx liefs en groetjes!
Katrien
dinsdag, oktober 03, 2006
Hup Kees
Hallo,
9 Dagen vasten voorbij en nog 21 te gaan, goh ik ben blij dat het toch iets of wat lijkt te vorderen want het wordt superzwaar nu! Fysiek voel ik het, ik ben erg moe enzo, maar ik sta nog steeds overeind en wil het echt volhouden!
Volgende week ga ik waarschijnlijk een paar dagen naar Britt, een van de 3 andere Belgen, ze had me uitgenodigd en ik had het ayah gevraagd, hij moet van 10 to 13 oktober naar KL en Britt woont in de buurt, dus misschien kan hij me afzetten en oppikken daar want hij wil niet dat ik met het openbaar vervoer reis. Overbezorgd! De grote busmaatschappijen hier denk ik dat toch als relatief veilig mogen beschouwd worden. Het zijn geen Lijnbussen waar zomaar iedereen op kan ...
Ibu haar eerste reactie was dat ik school zou missen, maar ik hoorde ayah daar tegen ingaan in het Malei ... Hehe,
Elke dag gaan we nu naar zo een Bazar Ramadhan, een avondmarkt dat allerlei lekkers verkoopt voor het vasten. In het begin kochten we er erg veel eten, maar nu kopen we er enkel nog ieders favoriete soort water met smaak, en kookt ibu zelf. Echt tanden bijten om die heerlijke geuren die tot boven in mijn kamer komen hangen te geuren te negeren en nog aftellen tot het eindelijk 7 uur is!
Mijn dagen vul ik nu vooral met slapen en lezen, anders is het gewoonweg te zwaar voor mij om te overleven deze maand :)
Ik denk echt veel terug aan het Belgische eten! Man man ik had een bourgondisch leven en ik ga het terug op pikken! Frietjes met stoofvleessaus en joppiesaus, echt brood met boter en gold worst, of met kaas en moster! Grijze gepelde garnalen met tomaat en cocktailsaus, lekkere wijn en chips! Chocolade,.... Hhhhhmmmm, om van te huilen!
Maarja! Wat ik nu mis, zal nog eens tiendubbel zo lekker smaken, of 10dubbel zo tof zijn als ik terug kom he :D
Korte blog vandaag!
Au Revoir en tot gauw
xxx Katrien
Hoe is het weer daar trouwens? Hier is het nog steeds hetzelfde weertje als de eerste dag van aankomst, boven de 36 graden, af en toe een superkorte regenbui en een licht te verwaarlozen briesje ...
donderdag, september 28, 2006
Hallo,
Al 5 dagen vasten heb ik overleefd! Vandaag is er al 1/6e om en morgen 1/5e ...
En ik ben van plan het vol te houden, mentaal is het niet zo zwaar maar fysiek wel een beetje zwaarder. Ik ben vooral moe, nuja, nu heb ik tenminste een goede reden om te slapen in de klas! Meerdere moslims vallen in slaap dus ik voel me niet meer schuldig om een dutje meer of minder.
Het ontbijt begint vroeger en vroeger te worden, elke dag een minuut ofzo, maar dus ook het avondmaal vervroegt elke dag met een minuut ofzo. Dus op het einde (23 oktober) zal het ontbijt rond half 5 zijn en het avondmaal rond half 7 schat ik ... We zullen wel zien!
Vandaag ben ik thuis gebleven van school, zelf had ik er eigenlijk niet omgevraagd. Toen ik na het ontbijt weer ging slapen kwam kakak me wekken rond kwart na 6, ik was erg lui en moe en zette mijn alarm voor kwart voor 7 zodat ik gewoon in mijn uniformpje moest springen en in de auto kon springen. Ietsje voor mijn alarm kwam kakak en die verschoot dat ik nog sliep, toen stelde ze voor om aan ibu te vragen of ik thuis mocht blijven. Enthousiast zei ik ja en ibu stemde na wat gemompel toe. Hehe, ik was erg blij en heb geslapen tot half 1!
Ibu vind school veel te belangrijk voor mij! Ze moest eens weten wat ik allemaal bij leer hier op de schoolbanken!
Gisteren ben ik na school mee geweest met een lerares van bij ons op school. Om foto`s te trekken van haar planten. Ik moet een klein project maken rond planten hier in Maleisie, ik hoopte dat ik er op een uurtje of 2 vanaf zou zijn; maar toen stelde ze voor dat ik zou blijven voor het eten en haar zou helpen met koekjes bakken. Tuurlijk kon ik niet weigeren!
Om 10 uur `s avonds was ik thuis en erg moe want ik durfde geen dutje doen bij die juf thuis.
Die juf heeft een zoon en een dochtertje, de zoon zit bij ons op school en was erg trots dat ik bij zijn thuis was want hij was de hele tijd foto`s aan het maken van alles wat ik deed! Argh! Het dochtertje van 11 was een reuzin om een Maleisische te zijn (belange niet groter dan ik!). Beide had ik ze voor indisch gehouden als ik niet wist dat ze moslim waren. Toen ik de vader zag wist ik meteen waarom, hij was erg donker van huid, maar een `een echte malei`.
Die man des huizes heeft niet zo een goede indruk bij me nagelaten.
Het feit dat hij begon met te vragen waarom het Christendom de Islam haat en waarom het westen niet zo fel geloofd.
Ik zei hem dat ik denk dat ge geen geloof moogt beschuldigen maar dat ge de rotte appels binnen dat geloof moet beschuldigen. En ik zei dat het westen erg mee gaat met technologie en wetenschap, en dat de kerk in de middeleeuwen, tijdens het begin van de wetenschap, de wetenschap erg heeft gekleineerd door grote wetenschappers te vervolgen en alles te verbieden enzo. Daar draagt de kerk nu de gevolgen van zei ik.
Hij vroeg me uit over mijn geloofgewoontes en hoe vaak en hoe ik bid en hoe frequent ik naar de kerk ga... Tsss, nog irritanter werd het toen hij de Islam en het Christendom begon te vergelijken.
Hij vertelde beschudligend dat zowel de Islam en de Kerk in profeten geloven, beide geloven ze in de eerste 24 profeten met Jezus als de 24e. Maar de Islam volgt de laatste, de 25e profeet Mohamed en de Kerk wilt die profeet niet aanvaarden ...
Dus hij vond dat het de schuld van de Kerk was dat er zo een afstand is tussen die 2 geloven ...
Tja, mes excuses maar ik ben geen godsdienstwetenschapper of wat dan ook.
Hij vond het wel tof van me dat ik ook aan het vasten ben en dat ik een andere cultuur probeer te leren kennen door aan een uitwisselingsproject deel te nemen.
Pff,
Na het eten heb ik toen de juf geholpen met koekjes te maken, mijn koekjes vond ze niet mooi denk ik, en die heeft ze dan ook in een zakje gestoken en meegegeven! De hare deelt ze uit aan familie en vrienden op het suikerfeest. Pfoeh, ze smaken wel lekker!
Ik heb goed nieuws om naar uit te kijken gekregen vandaag van Mrs Prema, de chapterlady. Na het vasten, eind oktober mogen de studenten mee naar Port Dicksons, het is dan Carlottas delay orientation en voor de andere studenten hier wordt het dan een trip. Yes!!! En 15 december is het mid year orientation op nationaal niveau, en we gaan misschien naar pulau Lankawi! Wooehoeh, daar verkopen ze belgische chocolade!
Over Carlotta gesproken, een paar dagen geleden kregen we plots bezoek van haar en haar ouders, geen idee waarom. Dus we gaven ze wat te eten enzo en gewoon wat gezellig gebabbeld. Maar ze kwamen eigenlijk onuitgenodigd.
Toen ze weg waren kreeg ik een smsje van Carlotta, en ze zei dat ze dacht dat ik haar had uitgenodigd om te komen eten, maar het was Adrien, de Franse jongen, die haar had uitgenodigd haha! Dus toen ze naar Adrien gingen, was al het eten er al op!
Hehe,
Ohja, het vasten heeft trouwens meer regels dan ik wist, de dinsdag was ik op een rietje aan het kauwen, en adik was erg in paniek en zei dat ik dat niet kon doen, tijdens het vasten moogt ge niets in geen enkel gat van uw lichaam steken. Ze zei het niet met die woorden maar daar kwam het wel op neer. Dus ik vroeg of ge uw oren dan niet kon kuisen? `s Nachts kunt ge dat doen zei ze ...
Toen ik vroeg of ik nog naar mijn mp3 speler mocht luisteren, dat heeft oortjes, begon ze te lachen en zei ze `tuurlijk`. Tja, :s Vraag me niet wat wel en niet precies mag!
Tot gauw!!!
xxx Liefs en het vasten is echt wel de moeite om eens een dagje te proberen!
Katrien
zondag, september 24, 2006
Saya puasa!
De eerste vastendag zit erop!
Ik heb het overleefd :D Haha, tuurlijk heb ik het overleefd!
Honger had ik niet echt maar de dorst was slepend ...
Om kwart voor 5 kwam kakak me wakker maken, ik verschrok me dood denk ik want ik was nog maar `net` aan het slapen en ik had haar niet horen binnen komen ofzo!
Gelukkig bleef ze bij me staan tot ik effectief recht stond en mee naar beneden ging, anders was ik zeker en vast weer in slaap gedommeld en had ik mijn essentieel ontbijt gemist!
Waar bestond het ontbijt uit? Ibu had me een heerlijke tas gloeihete Milo (vorm van chocomelk) gemaakt, met frietjes, kip, en om het af te maken had ik nog een banaan gegeten ...
Omdat ik het weer hier al kan voorspellen, en dus wist dat het weer eens boven de 36 graden ging worden, dwong ik mezelf om nog een litertje water te drinken voordat ik weer ging slapen. `k Was wel wat misselijk en ik had een opgeblazen gevoel toen ik ging slapen maarja...
Om 11 uur kwam adik me wekken! Ik denk dat ze zich verveelde. Toen heb ik me gedoucht, met een grote emmer water en een grote beker vandaag. Ik had geen zin om te wachten tot ibu klaar was met de kleren te wassen ... daarvoor had ze de badkamer beneden nodig waar de douche is. Ja, dat hebben we dan ook weer mee gemaakt!
Toen heb ik gekaart met adik en kakak, wat TV gekeken,... toen kwam de eerste dorstopwelling!!! Ik wou het bestrijden door onder mijn `fan` (waaier in het Nederlands?) te gaan liggen op mijn kamer maar erg veel hielp dat niet.
Toen zijn we met ayah en ibu mee naar het orchard geweest waar we in de vijver gezwommen hebben. Walgelijke bodem! Dat in combinatie met adik die me de hele tijd als steun gebruikte om op het vlot te kruipen heeft ervoor gezorgd dat we er maar een uurtje in zijn gebleven. We hebben wel spelletjes als dammen en molen enzo gespeeld met mijn spelletjes box op het vlot.
Daarna een douche genomen in ayahs zelfgemaakte douche; toen zijn we naar huis gegaan om daarna te vertrekken naar een marktje met allemaal lekker eten voor de ramadhan. Het was nog geen 6 uur en we moesten natuurlijk wachten tot tien na zeven ongeveer met eten.
Zoveel kraampjes op die marktplaats! En zoveel volk! Het zag er echt zwart van het volk. Er waren natuurlijk ook Chinezen en Indiers, iedereen geniet van mekanders feestjes!
En het eten rook zo lekker ... Er waren dingen die ik nog nooit gezien had en ik mocht kiezen, goh moeilijk. Kheb wortelsap, sojawater, cake, watermeloen, bami, kip,... gekozen. Allemaal heerlijk!
Ik zag er hoedat mensen een flauwgevallen meisje aan het rechthelpen waren. Arm kindje, het is nog maar de eerste dag. Die gaat nog vaker tegen de grond gaan vrees ik ... Ik ben blij dat ik een hele dag heb recht gestaan! Zelfs zonder dutje!
Maar bon, terug thuis gekomen, toen was het ongeveer kwart voor 7; hadden we al het eten mooi in kommetjes gedaan en klaar gezet op tafel. Hmmm, ik kon het niet meer aan en ben op mijn kamer gaan wachten tot we mochten eten!
Maar het moment supreme was het echt wel waard! Ik opende met de gele watermeloen, daarna weet ik het niet meer! Haha, echt veel en allemaal zo lekker!
Vervolgens heb ik toch een kort dutje gedaan tot 10 uur en toen mijn tweede eetronde! Ibu en ayah waren naar de winkel gegaan en ze hebben lekkere aarbeien yoghurt en m en m`s voor me meegenomen, haha dat laatste ben ik nu toch wel aan het opeten hoor!
Ayah is net op de computer gaan zitten met de soja-bonen-pudding, en is die aan het opeten, zonde! Ik had ook nog wel wat gelust. Maar morgen halen we gewoon nieuwe he!
Goh, als het elke avond zoveel eten gaat zijn, dan ga ik mijn verloren kilos hier terug ophalen en nog veel meer bijkomen denk ik. Ja Ellen, Eva en Silke! Het gaat eindelijk zo ver zijn! Katrientje gaat dikker worden!
Ik had een foto van het eten getrokken maar heb hem per ongeluk gewist, de tafel stond echt vol met eten!
Ik ga dadelijk nog eens drinken en dan een nieuw boek beginnen! Echt moe ben ik niet door mijn dutje. Ahja, binnenkort krijg ik lekkere echte Belgische chocolade vanuit KL. Ik heb Elfar gevraagd om Cote d`or hazelnoten of double lait te laten mee nemen, en een groot pak gele toblerone...
Hmmm, nuja! Ik ga de Poasa overleven, ik zeg het u!
Byeeee xxxx Katrien en veel liefs!
zaterdag, september 23, 2006
Rrrrrrrrrrramadhan
Bijna bijna! Ik heb net eerste eet-zoveel-mogelijk-ronde gehouden en vlak voor het slapen gaan zal ik een 2e houden. Om 5 uur opstaan, ontbijtje nemen! Ibu gaat frietjes voor me bakken! En dan een half uur later weer slapen!
(Frietjes zijn trouwens een normale ontbijtwaarde, ik ben de enige die af en toe cornflakes ofzo eet als ontbijt, de rest begint gewoon met rijst en vis en dus ook frietjes. Ook speciaal voor mij maakt ibu dagelijks een portie koude schotel, de rest lust dat niet ...)
Ayah heeft de uitgelegd aan tafel waar de Ramadhan echt voor dient. Ik wist het al maar liet hem natuurlijk toch maar zijn verhaal doen :)
Het is alle lusten die we hebben onderdrukken om zo te weten te komen hoe de gemiddelde, arme mens zich voelt. Dus niet eten tussen het ochtend en het avondgebed, niet slapen overdag, televisie kijken verminderen ... enzovoort! Ik heb spontaan beloofd dat ik mijn dutjes in de namiddag wat korter zal maken, ze worden echt wel lang! Soms lijkt het alsof mijn dag uit 2 delen bestaat, van 1 hr `s nachts tot 6 uur `s ochtends slapen voor school, thuis van school van 3 hr tot 8 uur slapen voor eten en computer ...
Ook hebben ze allemaal gebeden voor het eten, omdat het het laatste niet-Ramadhan avondmaal was. Het was een van de weinige keren dat we allemaal (behalve along) tesamen aten en iedereen bad wanneer ie wou dus ik voelde geen verplichting ook te bidden of ook maar iets in die aard. Wel heb ik even stil gestaan bij mezelf :)
Ayah is dus thuis van Egypte, eerst hadden we de foto`s bekeken, mooi van pyramides en sphinxen (ze spreken het als spink uit, hehe) en kamelen enzo, en toen van een avondshow van danseressen die nauwelijks aangekleed waren! Daar had ie wel erg veel foto`s van vond ik. Ibu die mee keek maakte natuurlijk afkeurende geluiden en draaide zich om ...
Tsss,
Hij had ook souveniertjes bij, ik heb een T-shirt van het hard-rock cafe van Cairo gekregen, een pen, een bladwijzer uit hieroglief-papier, en een klein mooi flesje waar hij wat parfum in heeft gegoten...
Ook heeft hij een viool gekocht hoewel we er al eentje hadden en niemand die bespeeld, een goedkope zei hij ... Ze zijn er nu op aan het proberen te spelen en het klinkt naar minder idpv naar meer! Hehe, ik zit dus op mijn kamer met de laptop en heb de kabel van de telefoon naar hier gesleurd, wat privacy.
Al 2 nachten op rij gebruikt alang de computer hier in de kamer terwijl ik probeer te slapen, met het licht aan. Oke, aanvaardbaar omdat ik met licht kan slapen en ik toch naar mijn mp3 luister voor het slapen gaan. Maar niet aanvaardbaar is dat along al 2 nachten op rij om half 3 `s nachts binnen komt met zijn groot lawaai en ze gewoon luidop beginnen lachen en praten! Argh! Tuurlijk wordt ik daarvan wakker maar buiten een dodende blik durfde ik niets te zeggen.
Ze doen dat hier dus altijd bij elkaar he, gewoon iemand wekken in zijn slaap als die persoon nodig is voor een scheet bij manier van spreke ...
Cultuurverschil dat tijd nodig heeft!
Gisteren heb ik ook even het Belang van Limburg online gelezen, en wat las ik? De prijs van de frietjes gaat niet omhoog ondanks een slechte aardappel zomer! Haha, als ik hier de krant lees gaat het om een overvaller die een arm van iemand heeft afgekapt met een samouraizwaard ofzo, of om enge dieren die mensen aanvallen ...
Een paar uur geleden zag ik een foto van Osama bin Laden op het nieuws, ik vroeg aan adik wat ze zeiden en ze zei dat hij dood is, gestorven aan kanker. Ik vroeg of ze het zeker wisten en het geen truc was om de Amerikanen te misleiden... Ze wist het niet en het interesseerde haar niet echt, niemand trouwens hier denk ik...
Dus net weer even het Belang gecheckt en volgens hen gaat het om tyfus ... persoonlijk geloof ik er niet veel van! Ik denk dat er meer tumult rond gemaakt zou zijn moesten ze bewijzen hebben ... allez ja, ik ben geen ongelovige Thomas maar zo weinig aandacht rond de dood van iemand die anders tonnen aandacht krijgt?
Maar bon, morgenochtend vertrekken alang en angah terug naar KL, yes, dan kan ik weer in hun groot bed met veringen slapen en dan kan ik alang haar klein kussentje van pink panter weer in mijn boekentas slapen zodat ik wat comfortabeler slaap in school! Hehe, ...
Ik ga even kijken wat ik op de blogssite van school ga posten, ik heb maandag als deadline gekregen. afssmkdbd.blogspot.com voor de tijd hebbenden!
Tot gauw en xxxxxxxxxx en liefs!
Katrien







