Deel 2 van Verjaardag + Deepavali = Feest!

Toen werden we allemaal naar buiten geroepen en ik was wat traag omdat ik nog steeds wat in de war was van Mineas zeggen dat ze ons in de gaten zou moeten houden! Toen ik buiten kwam stonden ze allemaal mooi in een rijtje met een taart met `Happy Birthday Katrien` op en te zingen! Superlief, ik was toch wel even van mijn stuk geblazen, tuurlijk had ik iets verwacht maar ik was het totaal vergeten door Mineas leugentje! Achteraf wel grappig natuurlijk :p Maar op het moment zelf is het van :O

De taart was wel oke, niet wat we gewoon zijn van onze goede Belgische bakkers! Alle taarten zien er verschillend uit, verschillende kleuren en vormen enzo maar ze smaken allemaal hetzelfde. Het snijden van de taart had ik mooi wiskundig uitgerekend dus het duurde even eer dat men mijn systeem herkende! :p

Later die avond hebben we nog veel gebabbeld, rijst gekleurd om figuren mee te maken, een grote pot gevuld met bloemen en daarrond kleine potjes gevuld met olie en een zelfgemaakte lont erin... Maar ik zal foto`s online publiceren zodat het allemaal mooi en duidelijk te bezichtigen valt :)
Ook heeft Nash, Premas tweede zoon me een rit op een motor van een vriend van hem gegeven, dat was erg `snel`, tof hoor!
Toen belde mammie! Echt wel een verrassing, eerst op mijn telefoon, de batterij viel onmiddellijk uit, toen stak ik mijn simkaart in Mineas foon, maar ook haar batterij begaf het erg vlug! Ook hier in Maleisie mag ik rekenen op mijn 3maal scheepsrecht en de derde telefoon, die van Elfar had de perfecte batterij om een goed lang gesprek mee te voeren!
Mamas stem was nog identiek maar die van Silke is aan het veranderen! Als ik haar nog maar herken als ik terugkom :p

We hebben voor het huis speciaal versierd, ook iets te eten voor de mieren gelegd, dat is traditie bij Deepavali want dan is het delen met iedereen, niet alleen met mensen!

Slaapplaatsen waren er niet echt voorzien, ook niet echt nodig want we hebben de hele tijd gepraat en geplaagd en gespeeld enzo. Maar na een tijdje waren we echt wel uitgeput dus toen zin we buiten gaan liggen, liedjes gezongen, kinderspelletjes gespeeld, mopjes verteld ,,, Vreemden hadden ons zo voor zuiplappen aangenomen maar vermoeidheid kan een gelijkaardig effect teweegbrengen! En de filmmarathonavond de nacht voordien hielp ook niet om het vermoeidheidsgevoel te dempen!

Rond 5 uur begon het rollenspel met de zetels om even wat te rusten. Om 6 uur was het dan om de beurt gauw douchen want we moesten beginnen met de Indische kleren aan te trekken. En voor de meisjes duurt dat toch wel even! Eerst moesten we een top dragen, die we de avond voordien zelf kleiner hebben gemaakt want Premas maat is een beetje groter dan de onze! Dat was ook hilarisch geweest want Minea had mijn top per ongeluk aan mijn Tshirt vast genaaid!
+ natuurlijk al de juwelerij en het traditionele stickertje boven het neusje en tussen de oogjes!

En ook een rok, toen werd er 6 meter stof rond ons gedraaid! Het was echt letterlijk zwaar en het zat niet stevig genoeg om even speels mee te blijven! Om 8 vertrokken we naar de tempel.
In 2 lichtigen want we waren met veel en het autootje is klein. Eerst de meisjes, toen de jongens. Geen geschoeisel naar `binnen` dus blootsvoets naar daar en we moesten onze voeten gauw oppervlakkig wassen en daarbinnen wachten op de heren. We moesten veel handjes schudden, poseren voor fotos en buigen terwijl we ons `Deepavali Valticun` ofzoiets zeiden. Carlotta, de Spaanse werd meestal overgeslagen. Ze is al vaak aangenomen voor een Indische uit Noord India. Arm kind, ze ziet er niet wit genoeg uit en haar haren zijn locaal! Haar gezicht was goud waard want ze kon maar niet begrijpen waarom!

Toen de jongens er waren was het nog een tijdje geposeer maar toen gingen we ook naar de ceremonie. Men was al de hele tijd offers aan het brengen, vooral groenten en fruit. Vlees wordt er niet geofferd en al het eten was die dag dus ook vegetarisch. De tempelier bracht de hele tijd `vlammen met as` naar degene die rond het altaar gingen staan. Eerst bogen de meesten tot op de grond maar niet iedereen; toen moest je je handen door de vlammen laten gaan, daarna kreeg je wat as en toen jezelf `zegenen` door het as op je voorhoofd aan te brengen.
Daarna 3 maal rond de binnentempel lopen.
Vervolgens kregen we allemaal een soort rijstebrei, het was meer puree dan rijstpap! En zuurtjes enzo aangeboden. We kregen ook elk een envelopje met een ringit erin. Iedereen die de tempel bezocht kreeg dit, niet enkel wij omdat we wit waren :)

Rond tien uur waren we alweer thuis, gelukkig want mijn kledij was aan het afzakken! Echt niets voor mij! Prema beloofde me al dat ik voor het diner `s avonds de makkelijke traditionele kledij mocht dragen. Volgens mij had ze ook schrik dat ik de kleren per ongeluk zou ruineren want ze zijn echt wel o zo precieus en ik vind het echt wel superonhandig om te dragen!

Toen ben ik gaan slapen als een blok tot 4 uur. Toen opgestaan om Prema te helpen met alle preparaties voor het diner voor de gastgezinnen en andere genodigden. Tafels klaarzetten, borstelen, de bananenblaren van plastiek boven halen om van te eten! En nog meer van dat!

Rond 6 uur begon het douchen enzo weer om opnieuw aangekleed te worden, deze keer was het voor mij veel handiger! Toen het diner, toch wel vreemd in het begin om zo de families en de andere studenten samen te hebben. Maar dat liep allemaal gewoon los natuurlijk! Erg plots moesten Minea en ik vertrekken, terug naar thuis :o ik was er wel even door uit mijn evenwicht gebracht want het was toch wel erg leuk naar mijn goesting :) Maar geen probleem want de dag erna zouden we met Elfar naar `de town` gaan.

Die nacht veel gelachen, weinig geslapen. Zondag hebben we een paar uur in de Hangout, een eetcafeetje doorgebracht. Wel leuk en gezellig.
Daarna ben ik een kaartje voor hari raya naar mijn ex familie gaan brengen. Toen ibu me zag kreeg ze echt de schrik in haar ogen! Onvoorstelbaar met hoeveel schuld en schaamte haar gezicht zich vulde, geen hand of niks, geen kopje thee of niks! Gewoon een open deur. Ayah was ook niet al te spraakzaam, ik bedanktte hen nog eens voor het hosten van me, en voor de ervaringen die ik er heb opgedaan. Ze keken me niet in mijn ogen en mompelden gewoon uhu.
De 2 kleinsten en angah, de oudste zus kwamen onmiddellijk enthousiast naar beneden gelopen, ook zij hadden een blik van schuldgevoel in hun ogen, maar meer eentje dat naar twijfel toebuigt. Ik ben bijna zeker dat ibu en ayah hun alle contact met mij verboden hebben ... Zonde! want ik heb ze graag.

`s Avonds thuis was er toch wel iets geks gebeurd. Ik wandelde naar de douche in mijn T-shirt en met mijn handdoek rond mijn benen. Toen ik bijna in de douche was liet ik mijn handdoek zakken en mijn onderbroek was dus tentoongesteld. Ik wist dat enkel ma en Minea in de woonkamer waren dus ik dacht van, ach laat het maar, vrouwen!
In de douche kwam Lim me plots zeggen dat ik met mijn kleren aan naar buiten moest komen, ik vroeg haar of er bezoekers waren maar ze zei gewoon dat pa en kuku, de broer thuis waren :s

Toen ik aan tafel ging was ma opvallend stil en toen ze van tafel afging vroeg Lim me of ik de spanning niet voelde, ik had natuurlijk onmiddellijk schrik dat ik iets fout had gedaan of dat er iets ergs aan de hand was maar uiteindelijk was ma erg geschokt omdat ik in mijn onderbroek door de keuken liep. Lim overreageerde een beetje en zei me dat ze blij was dat ik nog had mogen mee eten. Ik hoop dat dat een overreactie van Lim was want hoe zou er anders wel niet gereageerd worden als ik echt iets fout doe? Nuja, ik heb mijn excuses aangeboden aan ma toen we even alleen waren, en zei haar dat het natuurlijk niet express was. Ze zei vrij relaxed oke en dat ik het gewoon niet opnieuw moest laten gebeuren. Ook pa en ukku wisten het, allez, in mijn ogen echt superoverdreven!

Die lokale cultuur, ik zei Lim dat ik veel liever had gehad als ma een opmerking had gemaakt terwijl ik fout aan het doen was idpv achteraf erg stil te zijn. Maar dat is de cultuur zei ze, met dat aspect van de cultuur heb ik het hier erg erg moeilijk! Van die dingen worden helemaal niet vlakaf gezegd. Maar opmerkingen over uw gewicht en haar enzo wel ... gek he!
Dat vind ik echt supermoeilijk om te begrijpen en nog niemand heeft me kunnen antwoorden. :)
We zoeken het wel uit, toch nog 8 maanden te gaan he!

Toen hebben we ons klaar gemaakt om `s avonds naar een diner van Adriens familie, te Fransman te gaan. Hij heeft ook een Indische famlie. De meeste studenten waren ook weer daar dus het was wel leuk, mijn ouders kwamen niet mee vandaag, enkel Lim. Daar waren veel schoolvriendjes enzo van Adrien dus weer pubers! Veel fotos! Echt wel irritant dat ze ons zo belangrijk vinden. Elke keer weer denk ik dan dat ik bijna zeker ben dat ze in Belgie niet door iedereen positief onthaald zouden worden, racisme. En ik weet zeker dat de meeste niet eens echt zouden opvallen of extra aandacht krijgen...

De ochtend nadien ben ik met Minea met de bus naar Batu Pahat vertrokken. De expressbussen waren allemaal uitverkocht omwille Hari Raya Aidilfitri, het suikerfeest na het vasten. Dus hebben we het locale hobbelbusje genomen. Het heeft 5 uur geduurd, 5 uur!!! En het koste 20 RM voor ons twee, dat is 3.5 euro! In Muar moesten we overstappen, en de deur was geblokkeerd dus moesten we allemaal uit het raam springen van de chauffeur met onze bagage! Wel en niet een lachertje!
Daar waren we op een bankje aan het wachten tot de bus vertrok, meestal beginnen ze 5 minuten op voorhand met toeteren als ze vertrekken maar nu vertrok die gewoon plots en dus was het plots rennen om nog op de bus te springen met alles! Fieuw, net op tijd :p Deze rit bleef de deur open van onze bus, houdt jij van een windje in je gezicht?

De expressbussen zijn erg luxueus met aircon enzo, maar de locale bussen zijn zonder airco, met geforceerde schuifraampjes en geblokeerde deuren :p
De tweede bus had een soort conducteur die de kaartjes aan de stoelen kwam verkopen, geen zwartrijden dus! Die had een erg grote bril en de map die hij vast had enzo, het deed me zo een de collectebus van Harry Potter denken, zalig toch! Het was echt een superrit, zo lang en in Belgie zou ik het zo frustrerend hebben gevonden maar nu hebben we er echt van genoten met een brede glimlach :)

Rond 3 uur kwamen we aan en daar kwamen Mineas ouders ons van het station halen, zij waren er al enkele dagen eerder naartoe gegaan. We zijn toen naar de mama van Mineas mama gegaan, die ik voor alle gemakkelijkheid gewoon ibu noem :) Op wandelafstand is er daar een supergroot winkelcentrum van, waar ik nu op internet zit :) In dat winkelcentrum hebben we wat rondgehangen die avond, we zijn drie keer naar McDonalds geweest!!!

Het huis was relatief klein, toch gezellig. Apparte kamers hebben ze niet echt. Alles is verbonden doordat de muren niet doorlopen tot aan het plafond, doordat er grote ramen ofzo zijn in de muren en doordat de deuren niet meer sluiten :p
Mijn geduld op gebied van lawaai en tijd enzo is hier echt nog eens met 1 000 vermenigvuldigd! Zonder kan je gewoonweg niet overleven! Nu kan ik echt genieten van lawaai en rumoer!

De ochtend nadien, eerst ons allen klaarmaken, daarna een soort ceremonie waarbij je op je knieen moest gaan zitten voor iedereen die ouder was dan jij om vergiffenis te vragen terwijl je boog en de handen kustte. Een envelop met geld werd in de plaats gegeven.
Nadien zijn we eerst een reeks huizen gaan bezoeken, in onze nieuwe kleren! Eerst naar Mineas ibus tante, dat huis was toch wel geen superdeluxevilla met een zwembad en al! Zoveel woonkamers en eetkamers! Echt superfel!

Nadien naar Mineas gastvader zijn familie vertrokken in een echte kampung. Een kampung is dus een groepje huizen in het midden van de jungle! Daar waren we met meer dan 30 familieleden! Het huis was relatief groot maar nog steeds supervol! Het was dus geen stenen huis maar van hout en rare ramen en geen geen heel dicht dak enzo.
Daar was het ook continu een rollenspel met groeten en eten en douchen. Iedereen sliep op de grond op matrassen in de living en de salon. Mannen en vrouwen en kinderen toch een beetje gescheiden had ik de indruk. Dat was wel gezellig. Minea en ik kregen een apparte kamer aangeboden maar die hebben we geweigerd. Een voor allen, allen voor een!

Woensdag zijn we 5 huizen opnieuw gaan bezoeken, overal handjes schudden en koekjes eten! In elk huis was het identiek hetzelfde gesprek; `wie zijn die witte mensen, waar komen ze vandaan, wat doen ze hier, hoe kennen ze elkaar als ze niet beide van hetzelfde land komen`
Af en toe beweren mensen in Belgie geweest te zijn, meestal vraag ik wat ze zich herinneren. Iemand herinnerde zich Manneke Pis, iedereen antwoorde chocolade, iemand zei Brugse Kant...

Ik heb superveel koekjes gegeten de afgelopen dagen! Er is echt NIETS te beleven in zo een kampung, ze hadden geen kaartspelletje of niets! Gelukkig waren de mensen aangenaam :) maar natuurlijk erg verlegen en dus niets om diepe gesprekken mee te voeren :)

De donderdag zijn Minea, haar ibu en ik naar een soort warmwaterbron geweest, met onze pyjamas, erg warm water! Enkel mijn teentjes hebben het gevoeld. Er waren mensen met alle kleren in, en enkel de allerkleinsten in hun onderbroek. Echt alles blijft bedekt! Ik heb trouwens de afgelopen dagen continu met een hoofddoek rondgelopen, ook daar. Ibu zei dat we mochten zwemmen geen probleem, onze kleren mochten nat worden :s
Cultuurverschil! In Belgie zou het gewoon irritant zijn om natte kleren te hebben, hier alles voor het bedekken!

Daarna zijn we ons gaan klaarmaken om te vertrekken, (Ik realiseer me net dat donderdag vandaag is :p) Rond de middag waren we thuis. Grandma voelde zich niet zo goed dus ibu en ayah daar mee naar de dokter, ondertussen is Minea haar haar ergens gaan laten wassen en ik had gedut. Rond 2 zijn we naar het grote shoppingmall vertrokken!
Minea heeft me echt superfel verwend vandaag, ik voelde me er ongemakkelijk van, maar ik ga haar favoriete fles drinken zoeken voor de Port Dickson trip binnekort :)
Twee keer naar de McDonalds en raad eens! Ze heeft me oorbellen laten schieten. We hadden er eerder over gehad toen ze me vroeg waarom ik er geen had, ik zei dat het geen kwestie van niet willen was, gewoon geen zin in. Maar nu zou ik niet nee zeggen zei ik toen :) Ze had het dus duideiljk onthouden en voor ik het wist zaten ze in mijn oren! Helemaal niet zo pijnlijk als ik dacht, met wat zilveren paren er bovenop! Voor mijn verjaardag zei ze ...

Ik heb veel CD`s en DVDs gekocht, we hebben een 25tal dvds gekocht voor nog geen 30 euro, allemaal piraterij maar bon!
Ondertussen zijn we nu op internet en ik heb nog 3 minuten!
Morgen gaan we naar huis, en zaterdag gaan we naar Ida haar thuis met Prema om daar Hari Raya nog eens te vieren, en `s avonds gaan we de typische Indische kleren kopen!
Tot gauw met lekker veel foto`s!

Veeeeeeeel liefs!
Katrien!
Het is echt een superervaring, bedankt voor de steun allemaal enzovoorts :)!
xxxxx