relativeren relativeren

Hallo!

Lang geleden! Hoe komt het?
Wel ik zeg dat druk en het klotegevoel wat men cultuurschok noemt.

Vorige zaterdag zijn we naar een koekjesfabriek geweest; ik vond het supererg om te zien hoe die mensen, van erg jong tot erg oud, daar zo gewoon stonden hun bandwerk te doen. Niet praten met elkaar en geen levende geest in de ogen. Ze waren wel superblij als ge er tegen glimlachtte.
Die koekjesfabriek was eigendom van een neef ofzo van Carlottas mama. Normaal gezien zouden we ook naar de kleermaker gaan om de Indische kleren van de meisjes op maat te gaan laten maken. Ik heb een sari en een punjabi suit gekocht. Geef maar eens in op google afbeeldingen om te kijken hoe prachtig die kleren zijn ;)
Wel ik zei dus normaal gezien want eentje had haar kleren niet bij en nu gaan we later gaan.

De zondag zijn we vroeg naar Port Dicksons vertrokken, de jongens en Minea en ik met de bus, de rest van de meisjes met de auto. Het was toch 5 uur buszitten maar het viel goed mee, tussen 2 bussen in zijn we ergens pizza gaan eten en heb ik mijn portie frietjes gevonden :)
Goh wat mis ik het eten superfel!!

Maar bon, die namiddag op het strand hebben we gejetskied en op een bananenboot gereden. Die jetskies waren voor 2 personen, gijzelf en dan de eigenaar. Eerst mocht ik zelf het gasding bedienen maar dat werd bijna mijn dood dus gaf ik het gewoon terug aan de eigenaar en bewonderde ik het zicht en de golven. Dat vetzakske kwam toch wel erg fel over mij hangen en op een zeker moment viel ie zelfs van de jetski af, de sukkel. Ik heb hem maar gewoon naar het ding laten zwemmen want ik had geen zin om over hem heen te rijden met de jetski.

Daarna met vijven op de bananenboot, een lange banaan getrokken door een speedbootje, en het bootje maaktte scherpe bochten zodat we eraf vielen enzo, ik ben 5 keer gevallen! Goh man vermoeiend!

We hadden ook een zwembad in het resort, daar ook nog even gezwommen.
Later die avond zijn we met onze alcohol naar het strand getrokken. Oke we wisten dat het niet mocht van AFS maar we hadden een soort toestemming van onze chapterleaders. Ze zeiden ons van de alcohol in de auto te bewaren, ze wisten er dus degelijk van!
Maar op het strand is het dan mis gelopen na een tijdje! Het was erg leuk, dansen met muziek enzo. Iedereen kende zijn grens relatief goed hoewel ik moet toegeven dat ik toch ook wel wat meer dan tipsy was maar ik was er niet over, zo zat het met de meesten.
Eentje kende haar grens niet en was dus al een paar keer gevallen op de grond enzo, en na een tijdje had iemand van ons haar mee naar het water genomen. Stomme fout van die ene maar bon! Toen werd het iedereen gauw duidelijk dat het feestje afgelopen was want het meisje was tot niets in staat en viel dus onmiddellijk int water. Niet diep gelukkig maar wel diep genoeg om water in haar mond te krijgen als we niet snel genoeg waren geweest om haar eruit te halen.

De jongens begonnen hun technieken toe te passen om haar te laten overgeven, ondertussen gingen Ida Elfar en ik de alcohol weggieten, alle kleren verzamelen en de spullen bijeen pakken. Hoera mijn GSM was gestolen en Andreas zijn discman ook. Het meest kwaad was ik om het feit dat mijn Belgische simkaart erin zat. Oke, we zijn toen dus met zen allen het resort binnen gestrompeld. Erg stil zodat de chapterleaders het niet zouden merken maar er was een safetyguard die het natuurlijk wel merktte en hen op de hoogte had gebracht.
Het grootste punt? Het was een moslimresort ...

Oke de nacht hoofdzakelijk ons slachtoffertje gewassen en laten overgeven tot dat alle nest uit haar maag moest zijn. De volgende dag was verschrikkelijk, de chapterleaders zeiden geen woord tegen ons we hebben dus de hele dag rondgehangen! In de namiddag kwam Prema (chapterleader) ons vertellen dat we de dag nadien, dinsdag dus, naar het hoofdkantoor in KL moesten gaan om het daar te gaan vertellen ...
Wel, ik was nog niet in KL geweest na ons aankomstkamp dus dat was wel leuk.

Wel, die dag voelde ik me echt op, een wrak. De hele dag gehuild met elkaar, samen geklaagd over dit kutland :P:p maar ook samen gelachen natuurlijk. Alles samen, dat is wat ons sterk houdt he! Wel, we zijn dus naar het kantoor geweest, zwarte humor in de ochtend op weg naar KL in de bus, samen mopjes gemaakt enzo :)
3 Uur in de bus gezeten, er waren veel witte mensen daar! De metro genomen enzo en strait away to the office! Daar hebben Kuhan en Melissa, en Indier en een Chinese ons opgewacht, naar de vergaderzaal, precies in alle details verteld wat er gebeurd is veel vragen beantwoord. Ik vrees dat aan mijn gezichtsexpressie te zien was dat ik echt kwaad was op dat moment en ik was in een oversarcastische bui dus ik dwong mezelf twee keer na te denken over men antwoorden.

De avond voordien was ik nog met Elfar aan het dollen dat Kuhan me niet moest vragen of ik eerder naar huis zou willen, want ik was echt klaar om op het vliegtuig te stappen, en ik niet alleen. Maar Kuhan vroeg het dus wel nadat ik mijn mening aan het zeggen was en ik gaf hem gewoon een blik, wachtte een tijdje met antwoorden en nadien zei ik dat ik de eer hoog wilde houden en niet terug gestuurd wilde worden omwille zoiets maar dat ik het hem zeker en vast zou laten weten indien er een ticket back to Belgium voor me geboekt zou moeten worden. Ik denk niet dat Kuhan me graag heeft want hij heeft veel op me gewezen enzo, en ik zat er langs :S

Daarna ben ik met Minea de tickets gaan kopen, Kuhan had gezegd voor 8 uur thuis te zijn, we hadden de optie, een ticket voor binnen het uur te vertrekken en het andere was om om half acht te vertrekken. Ik mocht kiezen en ik heb gezegd om de tickets van half acht te nemen. Ik had honger enzo en wou KL ook wel eens zien, het was immers de eerste keer dat ik er was he.Daarna in de subway gaan eten, de rest denkt dat eerdere bussen volzet waren, we hadden geen zin in geleuter en zeiden dus dat dat de eerste beschikbare bus was.

Daar hebben we gezeten, ahja ondertussen had Mini ook al een nieuwe GSM en een simkaart met top up voor me gekocht, Ik heb iets vrij simpels genomen omdat mijn oude gsm in een superslechte staat was. Ik had twee gevoelens met de GSM, enerzijds wist ik dat mijn oude echte nest was maar anderzijds vond ik dat Mini haar verantwoordelijkheid moest nemen en ik heb hier echt wel een GSM nodig om contact met jullie te houden en ik wil continu beschikbaar blijven hier.

Elfar en Andreas, de jongen van Noorwegen waren al niet meer bij ons sinds het kantoor omdat Andreas zijn ouders net hier aangekomen waren en die moesten ook gehaald worden enzo. Ondertussen waren dus Ida Deens, Erik Duits, Beate Belgie en Minea Fins en ik Belgie :P gaan shoppen en de tweelingtorens gaan verkennen. Daarna aan het busstation met Elfar Andreas en zijn ouders afgesproken. Die moeten nogal wat gedacht hebben. Ons huilen begon vanaf dan, allemaal elkaar knuffelen enzo en klagen en blabla.

In de bus belde Ellen plots op Beate haar GSM, ik had geen flauw idee wie het was en toen ik haar stem hoorde had ik zin om hysterisch te huilen maar ik begon gewoon te huilen en te lachen enzo. Ik heb afgelopen over hoe het hier zuigt op het moment enzo, maar ze zei van niet op te geven enzo. God ik was aan het lachen het bibberen van de kou en aan het wenen ik was superblij haar te horen. Na een kwartier moest ze de bus opstappen.

Ondertussen had ik men gastzus gebeld dat we rond 11 zouden aankomen in het busstation. Ze zouden ons mooi komen halen. Eerst stapte Erik de Duitser van de bus, toen Elfar en Beate en Ida, en toen begon het hysterische gehuil, nog meer knuffels enzo, omdat we allemaal dachten dat Mini eerder zou worden terug gestuurd.

`s Avonds thuis praatten ma en pa met ons en die waren van oke het is gebeurd maar kijk naar het heden. Prema had hun het verhaal verteld, maar niet alles duidelijk want ze waren erg verrast. Daarna had thuis gebeld, allemaal tesamen en ik heb even met Roel gebeld met twee GSMs tegen elkaar en jullie waren aan het zeggen van niet op te geven enzo maar ik had het gevoel dat toch niemand het echt erg zou vinden als ik terug zou komen. Hehe

Het heeft geholpen. Van Beate ook nog een paar krachtsmsjes gekregen en veel geslapen. Vandaag met Beate gebeld, Prema wilde haar eerst niet meer in ons chapter omdat ze heimwee had enzo. AFS zegt haar of naar JB te gaan, dat is ook in dit chapter want daar is een familie die wel een gaststudent wilt, of terug naar Belgie. We hebben elkaar beloofd van of elkaar er boven op te helpen en hier gezond mooi te blijven of samen naar Belgie. Vandaag moest ze dus naar een vrijwilligster in KL voor drie dagen, daar kan ze beslissen. Het was heel vlug besloten, ze belde me, men ouders boden onmiddellijk aan om Mini, LIm en mij naar het station te brengen zodat we afscheid zouden kunnen nemen. Ik had Elfar gebeld om te vragen of die samen met Beate een taxi wou nemen omdat ik wist dat die toch ook wel afscheid zou willen nemen en dan moest Beate niet alleen komen. Ik nam spontaan mijn enige toblerone chocolade die ik nog had en chips, daarna nam ik nog wat spulletjes, toen begon Mini nog wat dingen te geven en toen gaf Lim chopstickjes, dus we hadden een kadopakketje voor haar :)

Aan het station heb ik gek genoeg niet gehuild, ik was al een paar dagen aan het huilen enzo maar daar niet. We hebben mooi afscheid genomen. Beate stuurde me dat ze het een supertof afscheid vond, ze zei dat ze terug is binnen de drie dagen. Ze heeft dus al besloten om naar de familie in JB te gaan en niet op te geven! Samen erboven he, ik heb haar ook mijn boek meegegeven om te lenen dat ik van Frauke heb gekregen. Een superboek

Daarna zijn we naar de McDonnalds geweest met Elfar en ma en pa hebben ons daar opgepikt :)
Dit is het voor eergisteren.

Gisteren en vandaag naar school geweest met Mini om ons schilderij af te maken, vandaag de boeken teruggebracht naar school en die van volgend jaar al gehaald. Volgende week is de laatste week les maar ik weet niet of we gaan gaan want wat gaan we doen? Niks doen zoals vandaag wellicht!

Wel, Minea krijgt geen vervroegde terugkeer, geen vluchten zogezegd tot 6 december en de 10e loopt haar jaar af, (andere badge).

Ik heb me nog veel slecht gevoeld de laatste dagen maar ook gelachen, we moeten relativeren en weten dat alles in combinatie een cultuurschok kan vormen... Tja,

Sorry als het verwarrend is maar momenteel is het een grote warboel! Hehe,
wel tot gauw en veel plezier daar!

xxx Katrien, liefs,