Wat een schok, en niet alleen voor mij!!!!

Oke, wat me het meeste op mijn maag ligt : de schrik dat alle dagen op school zo gaan zijn als het diner van daarnet!

Mijn pa Ajah is dus de schooldirecteur en vandaag was hij jarig, de school had dus een diner georganiseerd. Hmmm lekker beschaafd volk rond me heen dacht ik maar niet dus!!!

Het was met de belangrijkste staff van de school, enkele leerkrachten en ongeveer 200 lln die op het internaat van de school verblijven.
Als alle blikken konden doen wat ze bedoelen, was ik nu niet dood maar wel 1000 keer getrouwd, al die puberale jongetjes hadden precies nog nooit een meisje gezien, laat staan eentje die geen hoofddoek draagt, laat nog maar een staan dat ze groter als hen was, wit was en eentje met golden hairs!!!!

Toen we uit de auto stapten werden we verwelkomd door 2 jongens en 8 meisjes, elk mooi verdeeld aan een zijde van een trede, net voor het betreden van dat trapje fluisterde Alang nog gauw `only the girls`.
Gauw werd duidelijk wat ze bedoelde toen Ajah die jongens een hand gaf en de vrouwelijke familieleden enkel de meisjes een hand gaf.
Toch kon een van die twee jongens het niet laten om Hello te zeggen.

Bovenaan de trappen hetzelfde scenario, enkele vrouwen te verlegen om hun hand aan te bieden, op het aankomstkamp hebben ze ons op het hart gedrukt om nooit zelf je hand aan te bieden als je ergens op bezoek ging, dus hier deed ik dat ook niet.

Aan de deur aangekomen moesten we onze schoenen, in mijn geval gewoon slippertjes, uitdoen voor het binnengaan van de zaal. Rats vergeten dat dat de gewoonte is maar nog net op tijd gezien door even vlug de anderen te observeren.

Al de blikken op mij, bah walgelijk, Alang fluisterde `everybody is staring at you`, alsof ik dat zelf nog niet doorhad!!!
Ik was erg bang om een foute move te maken, gelukkig verliep alles vlotjes maar die priemende blikken bleven.
Telkens als ik opkeek, keek ik recht in iemand zijn ogen. Ik had zin om mijn tong uit te steken, te knipogen of gewoon te zeggen dat ze nog een jaar lang met me opgescheept zitten en dus maar aan mij wennen.
`k Ben gewoon mooi doorgelopen en heb zo star mogelijk naar omlaag gestaard.

Het eten was lekker, nasi goreng met sate en nog wat salade met aardappeltjes.
Toen brachten enkele jongentjes het dessert rond, die bij mij moest komen was al erg zenuwachtig en zweette keifel, toen ik Terima Kasih (dank je) zei werd het hem al helemaal te veel maar nog meer toen ik Masa Masa zei in zijn plaats. (Masa Masa is `t is niks)

Arme jongen, kon hij er wat aan doen dat hij mij moest bedienen en hard worden aangepakt door die blonde van een land waar nog geen kat van gehoord heeft?
Ach, ik moest toch iemand even kunnen pesten. Nu heeft hij tenminste een straf verhaal om te vertellen en zal hij plots meer vrienden hebben denk ik.

Wij waren duidelijk speciale gasten, aan onze tafel (Ajah en Ibuh en de belangrijkste stafleden zaten aan een nog andere tafel) zaten enkel leerkrachten, aan de vele lege plaatsten te zien waren er duidelijk maar enkele komen opdagen.
Drie vrouwen en twee mannen. 1 van die twee mannen moest erg luid en walgelijk niezen waardoor ik de slappe lach kreeg, Kakak die rechts van me zat ook en probeerde het te verdoezelen door naar beneden te kijken. Arme Kakak, mijn slappe lach ging niet over en dus moest zei ook telkens opnieuw erg hard lachen.

Na het dessert, voor het eten ook trouwens, begon iemand voor te bidden door de micro, ik heb een Wees-Gegroetje en een Onze Vader gebeden, toen ik aan mijn tweede reeks wou beginnen (Zo een gebed van de Moslims is erg lang) trok een vlieg die rond vloog te zwerven te veel aandacht.

Even later, tijdens een wel drie kwartier durende speech van Ajah liep er gewoon een kat binnen!!!
Niemand heeft hier huisdieren maar dat er dan een kat die van god weet waar komt door de eetzaal loopt is wel doodnormaal? `Culturedifference` zei Kakak doodleuk, `enorm` dacht ik ...

Van de speech verstond ik niks behalve af en toe een zinnetje engels zoals `we need to live together` en mijn naam. Na Katrien (op zijn engels zoals Cathwin) gehoord te hebben keek ik om en vroeg hij me om mijn hand eens hoog op te steken. Was dat nu echt nodig? Iedereen had me al gezien hoor!!!

Daarna kwam er de verjaardagstaart en nog wat optredentjes van de kinderen, erg grappig en ze waren heel zenuwachtig! Haha!

Toen we naar de auto wandelden begon het gejoel pas. Die pubers renden mee naar buiten en riepen Bye bye en maakten rot-geluidjes.
Ik besloot er niet op te reageren en met mijn blik op Kakak gerich ben ik gewoon door gewandeld en de auto ingestapt.

Zij moeten echt maar wennen aan mij, daar een jaar lang op ingaan gaat gewoonweg niet!

Nuja, de rest van de dag: buiten wat spelletjes gespeeld te hebben met Adik (geen Risk of Monopoly hoor Hanne, dat bewaar ik voor u, Jelle, Eva en Silke!) niet veel, gegeten, de krang gelezen, wat dutjes gedaan en Adik mijn mp3speler leren kennen.
Ze was helemaal weg van de Muse-versie van Can1t take my eyes off of you, echt erg schattig!!! Met haar grappig Engels begon ze mee te zingen en was erg blij dat ik zo een cool gadget had.

Alang had beloofd om vandaag schroevendraaiertjes te gaan halen, om een nieuw schriftje te halen als dagboek en om naar de post te gaan, ik heb een brief en een dagboekje af, maar die heeft de hele namiddag geslapen.
Die heeft toch niks gedaan waar ze moe van kan zijn. Ze gaat over twee weken studeren in KL. Yes dan heb ik de hele kamer voor mij alleen en ik heb Adik beloofd dat ze af en toe in mijn bed mag slapen, ik heb namelijk al besloten om Alang haar tweepersoonsbed in te nemen zodat ik wat meer plaats heb en tenminste languit kan draaien `s nachts.
`t Zal wel de chill-mentaliteit zijn waar ik aan moet wennen maar bon, ik heb die schroevendraaiertjes eigenlijk dringend nodig, ik hoop zelf mijn fototoestel te kunnen fixen want dat is gevallen.
En ze is gauw nog naar de boekenwinkel gereden voor zelfs twee schriftjes ...

Nuja, `t is al erg laat en ik ben moe! Dus Selamat Malam!!!!

Nu ben ik al wat gekalmeerd met naar school willen gaan hoor!!

xxx en veel liefs uit Maleisie!!!